Danıştay 7. Daire E.2019/2784 K.2022/3256

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2014 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 3 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle yurt dışı gider olarak beyan edilmek suretiyle ödenen … fiyat farkından kaynaklanan katma değer vergisinin anılan gidere isabet eden kısmının geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun beyanın bağlayıcı olduğundan bahisle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ithal edilen eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesinde, öncelikle, satış bedelinin esas alınması; satış bedelinin esas alınması için gerekli koşulların mevcut olmadığının tespit edilmesi halinde ise sırasıyla diğer yöntemlere başvurulması gerektiği, uyuşmazlıkta, iade istemine konu katma değer vergilerine ilişkin olarak, eşyanın gümrük beyannamesinde beyan edilen kıymetinin gerçeği yansıtmadığı yolunda davalı idarece herhangi bir tespit ve araştırmanın yapılmadığı,

davacının kendi iradesiyle beyan edilen eşyanın satış bedelinin üzerinde bir tutarı, yurt dışı gider farkı olarak beyannamelere eklemesi ve bu tutar üzerinden vergi ödemesi hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca, kanunen ödenmemesi gerektiği halde fazladan ödendiği anlaşılan katma değer vergilerinin geri verilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirkete tebliğ edilmiş herhangi bir ek tahakkuk kararının bulunmadığı, diğer yandan vergilerin iadesi için gerekli şartların da gerçekleşmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.