KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/2878 E., 2022/4207 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2022
- Esas No
- 2019/2878
- Karar No
- 2022/4207
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı adına
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
… Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, T:… sayılı temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi kararının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli 7 adet muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleriyle ithal edilen "pırlanta" ticari tanımlı eşyanın kaynak kullanımını destekleme fonu payından muaf olmadığından bahisle tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı ve anılan fon payı üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun reddine dair kararın davalı idareye 24/12/2018 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen 30 günlük temyiz başvuru süresi geçirildikten sonra 31/01/2019 tarihinde Mahkeme kaydına giren dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu görüldüğünden, temyiz başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Süre aşımı nedeniyle temyiz başvurusunun reddine yönelik kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2019/2878, K. 2022/4207, 2 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama