Danıştay 7. Daire E.2019/3290 K.2021/3737

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamındaki teslimlerinde tecil-terkin şartlarına uyulmadığından bahisle, 2011 yılı Kasım ayının (2.) dönemi ile Aralık ayının (1.) dönemine lişkin özel tüketim vergileri ile muhtelif dönemlere ilişkin damga vergisi, gelir stopaj vergisi ve özel usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, davacı tarafından 2011 yılının bütün dönemlerine ilişkin olarak verilen 350.000,00 TL'lik banka teminat mektubunun 2011 yılının Ekim ayının (1.) dönemine ilişkin tecil işleminde kullanılarak verginin tecil edildiği, belirtilen teminat dışında başka teminat verilmediği, dava konusu dönemlere ilişkin olarak talep-taahhütname ve sanayi sicil belgelerinin verilmediğinden veya süresinden sonra verildiğinden,

tecil şartlarının yerine getirilmediği görülen olayda, ilgili dönemlere ilişkin olarak tahakkuk eden tecil olunması gereken verginin ödeme emri ile davacıdan tahsili yoluna gidilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin tecil olunması gereken özel tüketim vergilerine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince 2011 yılının Mart ilâ Haziran aylarının (2.) dönemleri ile Temmuz ve Ağustos aylarının (1. ve 2.) dönemlerine ilişkin olarak tecil-terkin kapsamında satış ve teslimi yapılan mallara ilişkin olarak gerekli teminatın verildiği, tecil edilen teminatlı özel tüketim vergisi tutarının terkin olunması için gerekli olan yeminli mali müşavir üretim tasdik raporunun ibraz edildiği,

dolayısıyla özel tüketim vergisinin tecil ve terkini için gerekli tüm yükümlülükler yerine getirildiğinden söz konusu alacaklar için ödeme emri düzenlenemeyeceği, davalı idarenin 2.000.926.65 TL özel tüketim vergisi borcunun ödenmesi, aksi takdirde verilen 694.530,20 TL tutarında nakit ve 708.686,40 TL tutarında banka teminat mektubunun paraya çevrileceği yönündeki işlemine karşı ... Vergi Mahkemesinin ... esas nolu dosyasında dava açıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.