Danıştay 7. Daire E.2019/3420 K.2022/857

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen ödeme emrinin, 2011 yılının Mart, Mayıs, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarına ait özel tüketim vergileri, vergi ziyaı cezaları, gecikme faizleri ve yargı harcına ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, ödeme emrinin dava konusu edilen bölümünün 23.306,70 TL tutarındaki özel tüketim vergileri ve vergi ziyaı cezalarına isabet eden kısmı ile bu tutara ait gecikme faizleri ve yargı harcı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, ödeme emrinin dava konusu edilen bölümünün anılan tutarı aşan özel tüketim vergileri ve vergi ziyaı cezalarına isabet eden kısmı ile bu kısma ait gecikme faizleri ve yargı harcından kaynaklandığı, ödeme emri içeriğini oluşturan vergi ve cezalara karşı açılan davanın reddi yolundaki ….

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, Danıştay Yedinci Dairesince; davacı adına tesis edilen tarh ve ceza kesme işlemlerinin beyan dışı bırakılan vergiden kaynaklandığı; ancak, davacının anılan dönemlerde fazla beyanda bulunduğu, bu nedenle davaya konu işlemlerin fazla beyandan kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle söz konusu işlemlerin 23.306,70 TL'yi aşan kısmının bozulduğu anlaşıldığından,

dava konusu ödeme emrinin, işbu davaya konu edilen 23.306,70 TL özel tüketim vergileri ve vergi ziyaı cezalarını aşan kısmında ve bu tutara ait gecikme faizleri ve yargı harcında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emrinin davaya konu edilen kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, üretimlerinin gerçek olduğu, numuneler alınarak somut tespit yapılmadığı; davalı idarece, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Vergi mahkemesinin iptal kararına yönelik davacının temyiz isteminde hukuki menfaati bulunmadığından, istemin incelenmeksizin, davalı idarece temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, davalı idarenin temyiz isteminin ise esastan reddedilerek, kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi istemin özeti bölümünde açıklanmış bulunan mahkeme kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davalı idarece temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.

Davacının temyiz istemine gelince;

Temyiz başvurusu, ilk derece mahkemesinde açılan dava aleyhine sonuçlanan tarafın buna ilişkin kararın bozulması amacıyla üst yargı yerine yapmış olduğu başvurudur. Bu nedenle, bu konudaki istemin incelenebilmesi için, başvuruda bulunanın ilk derece mahkemesi kararının veya kararın ilgili hüküm fıkrasının bozulmasında menfaatinin bulunması gereklidir.

Olayda ise, Mahkemece, Danıştay'ın kısmen bozma kararına uymak suretiyle davaya konu işlemin hukuka aykırılığı tespit edilen kısmı iptal edilerek, yargılama giderlerinin hesaplanmasına esas olmak üzere, davanın bozmadan önceki aşaması da değerlendirilerek, işlemin kısmen iptal edilmesi kısmen de davanın reddedilmesi nedeniyle kararın hüküm fıkrasında haklılık oranlarına göre yargılama giderleri taraflar üzerine bırakılmıştır.

Bu bakımdan, ödeme emri içeriği tutarın 23.306.70 TL'ye isabet eden kısmı Danıştay kararıyla kesinleştiğinden, bu tutarı aşan kısmı ise bozma kararı üzerine iptal edilmekle davacının elde etmek istediği hukuki sonuç hasıl olduğundan, davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddiaların incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.