Danıştay 7. Daire E.2019/3456 K.2022/2018

Dava konusu istem: ... Şemsiye ve Tekstil Sanayi Ticaret Anonim Şirketi adına, 2011 yılında tescilli 11 adet beyanname nedeniyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca karara bağlanan ve yönetim kurulu üyesi olan davacıya tebliğ edilen para cezalarına vaki itirazın reddine dair adı geçen şirket hakkında tesis edilen işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, olayda, para cezası kararlarının ... Şemsiye ve Tekstil Sanayi Ticaret Anonim Şirketi adına alındığı, davacı adına tesis edilmiş herhangi bir işlem bulunmadığı, bu itibarla işlemin muhatabı olmayan ve dava açmakta hukuki, güncel, meşru ve kişisel bir menfaati bulunmayan davacının davada taraf olmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Para cezalarının ait olduğu dönemde şirket ortağı olmadığı, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 35. maddesi uyarınca kendilerine tebliğ edilen işlemlere karşı dava açmakta menfaatlerinin bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.