Danıştay 7. Daire E.2019/3459 K.2021/4098

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2012 yılının Ekim ayının (2.) ve Kasım ayının (1.) dönemlerinde ithal ettiği ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı liste dışındaki emtiaların imalatında kullanarak 2012 yılının Kasım ayının (2.) döneminde beyan ettiği baz yağları için ithal aşamasında gümrük müdürlüğüne vermiş olduğu teminatların çözümüne ilişkin EK:12 Bilgi Formunun düzenlenerek gümrük müdürlüğüne gönderilmesi talebinin, 2012 yılının Kasım ayının (2.) dönemine ait özel tüketim vergisi borcunun ödenmediğinden bahisle reddedilmesi suretiyle,

anılan döneme ait özel tüketim vergisi borcunun 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 56. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde ödenmesi, aksi halde ilgili Gümrük Müdürlüğüne verilen teminatların paraya çevrilerek tahsilat işleminin yapılacağına dair tesis edilen işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, davaya konu özel tüketim vergisi borcunun beyan edildiği halde vadesinde ödenmediğinden bahisle işlem tesis edilmiş ise de, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 54, 55, 56. maddeleri göz önüne alındığında uyuşmazlık konusu vergi borcunun ödeme emri düzenlenmek suretiyle takip edilmesi gerekirken, teminatlı alacak olduğundan bahisle ithal aşamasında gümrük müdürlüğüne verilen teminatın, tahsil dairesi davalı idareye verilmiş teminat olarak kabulü suretiyle 6183 sayılı Kanun'un 56. maddesi kapsamında tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlık konusu işlemden önce ödeme emri düzenlendiğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 20/02/2018 tarih ve E:2016/2567, K:2018/1039 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.