Danıştay 7. Daire E.2019/3954 K.2022/3154

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2010 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuyla, madeni yağ imalatında kullanılmak üzere ithal edilen baz yağları üretimde kullanmayıp, içeriği itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemek suretiyle sattığı ve bu suretle özel tüketim vergisi kaybına sebebiyet verdiğinin belirlendiğinden bahisle, 2010 yılı Ocak ilâ Aralık aylarının muhtelif dönemleri için re'sen salınan özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporları ile tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacı şirketin madeni yağ satışı olarak gösterdiği satışların gerçekte baz yağı teslimine ilişkin olduğu, zira madeni yağ üretimi için gerekli yardımcı malzeme alışlarının gerçek emtia teslimine dayanmayan sahte faturalarla yapıldığı, üretim için gerekli enerji tüketiminin bulunmadığı,

gerçek üretimin varlığını kanıtlayıcı herhangi bir bilgi veya belgenin davacı tarafından ibraz edilmediği anlaşıldığından üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı.

2010 yılının Mayıs dönemine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alındığı görülmekle birlikte, tekerrür hükümlerinin, ilk cezanın kesinleştiği 2010 yılını takip eden yıldan itibaren 5 yıl içerisinde uygulanabileceği, bu durumda, tekerrürün 2010 yılına ilişkin olarak yapılan cezalı tarhiyatlara uygulanma imkanı bulunmadığından, dava konusu işlemin tekerrür nedeniyle artırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline, cezalı tarhiyat yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrasının usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri ilgili hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.