Danıştay 7. Daire E.2019/5077 K.2022/4801

Dava konusu istem: Davacı adına tescili ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile "..." kodu girilerek gümrük vergisinden muaf olarak ithal edilen "etil alkol" cinsi eşyaya vergi muafiyeti uygulanabilmesi için nihai kullanım izni alınması gerektiği ve yapılan yönlendirme sonucu izin alınamadığından bahisle gümrük ve katma değer vergileri üzerinden hesaplanarak 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlem ile geriye doğru tarama yapılması suretiyle aynı durumda olan 14 adet beyanname nedeniyle alınan ek tahakkuk ve para cezası kararlarına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarenin 22/01/2019 tarihinde kayda giren ek beyan dilekçesinde ....tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesinin kapanmamış olduğu, başka bir ifadeyle vergilerin ödenmemiş olduğu, ancak cezai durum tespit edilmesi nedeniyle anılan beyannameye ilişkin ceza kararının alındığının belirtildiği, bu durumda, mevcut bir vergi kaybının bulunmadığının anlaşılması karşısında, cezalandırmayı gerektiren eylemin varlığından söz edilemeyeceği;

gümrük idaresince yapılan yönlendirmeler sonucunda, eşyanın ilaç sanayinde kullanılacağına ilişkin TAPDK'dan alınan yazı esas alınmak ve muafiyet kodu girilmek suretiyle gümrük vergisinden muaf olarak ithalat işlemlerinin tamamlandığı, bu süreçte, eşyanın nihai kullanım izin belgesine tabi olduğu halde tabi değilmiş veya bu belge alınmış gibi beyanda bulunulduğu yönünde bir tespitin yapılmadığı,

... sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ve Nihai Kullanıma İlişkin Gümrük Genel Tebliğine göre, söz konusu belgenin beyannamenin tescil tarihinden önce yapılan talep üzerine verileceği göz önüne alındığında, uyuşmazlığa konu eşyalar için davacı tarafından geçmişe dönük olarak nihai kullanım izin belgesi ibraz edilmesinin de mümkün olmadığı sonucu ulaşıldığından,

... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi nedeniyle karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlem ile 14 adet beyanname nedeniyle alınan ek tahakkuk ve para cezası kararlarına vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eşyanın ancak nihai kullanım izni ile gümrük vergisinden muaf olarak ithal edilmesi mümkün iken, nihai kullanım izni almaksızın vergi avantajı sağlamaya çalışan davacı adına tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Olayda, etil alkol cinsi eşyanın nihai kullanım izni olmaksızın gümrük vergisinden muaf olarak ithalinin mümkün olmadığı, davalı idarece geçmişe yönelik nihai kullanım izni verilemeyeceği kabul edilse bile, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 197. maddesine göre, zamanaşımı süresi içerisinde denetimin her zaman yapılabileceğinin ve eksik alındığı veya hiç alınmadığı tespit edilen vergilerin ve buna bağlı cezaların istenebileceğinin açık olması karşısında, 14 adet beyanname nedeniyle alınan ek tahakkuk ve para cezası kararlarına vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından,

temyize konu kararın sözü edilen hüküm fıkrasının bozulması. 29/01/2018 tarih ve 17989 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi nedeniyle karara bağlanan para cezasına ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.