Danıştay 7. Daire E.2019/5079 K.2022/1314

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığından bahisle 2017 yılının Nisan (1.) dönemine ait iadesi gereken özel tüketim vergisinin, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu ve 25 seri nolu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği uyarınca mahsuben iade edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, ... Vergi Mahkemesinin E:… sayılı dosyasındaki dönemin farklı olması nedeniyle derdestlik itirazının reddiyle, esasa ilişkin olarak yapılan incelemede; iade talebinin, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan tanımdan hareketle imal edilen ürünün, akaryakıta karıştırılabilen veya akaryakıt olarak kullanılabilen mal olduğundan bahisle reddinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından üretilen ürünün, EPDK kararına göre madeni yağ ve akaryakıtla harmanlanan ürünler arasında yer almadığı, ürünün akaryakıta karıştırılabilen mallar arasında bulunduğuna ve söz konusu ürünün madeni yağ olarak kullanıldığına ilişkin somut hiçbir bilgi ve tespitin olmadığı, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.