Danıştay 7. Daire E.2019/5554 K.2021/4619

Dava konusu istem: Davacının 2013 yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2013 yılının Şubat ilâ Ağustos dönemleri için re'sen salınan özel tüketim vergileri ve Şubat ilâ Temmuz dönemleri için bir kat; Ağustos dönemi için tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle arttırılarak bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile Şubat dönemi için kesilen usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla, dava konusu usulsüzlük cezasının dayanağı olan vergi inceleme raporunda, usulsüzlük cezasının zaman aşımına uğraması sebebiyle herhangi bir işlemin yapılmayacağının belirtilmesine rağmen, davacı adına usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka uygunluk görülmediği.

2013 yılının Ağustos dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının yüzde elli oranında arttırıldığının görülmesi nedeniyle verilen ara kararı üzerine, davalı idarece gönderilen cevap dilekçesinde, söz konusu cezanın sehven arttırıldığının ve rakamsal hatanın düzeltildiğinin belirtildiği, bu yönüyle bahsi geçen vergi ziyaı cezasının yüzde elli arttırılan kısmı hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı; dava konusu 2013 yılının Şubat ilâ Mayıs dönemlerine ilişkin vergiler ve cezalar yönünden.

(I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan mallar ile yurt içinden satın alınan katkı maddelerini kullanarak bahsi geçen cetvel dışında ve özel tüketim vergisine tabi olmayan bir malın imal edilmesine karşın, özel tüketim vergisine tabi olmayan mamülün üretiminde kullanılan katkı maddelerine ilişkin vergilerin indirime konu edilmesi üzerine reddedilmesi ve Haziran ilâ Ağustos dönemlerine ilişkin vergiler ve cezalar yönünden ise, davacının üretimde kullanmadığı katkı maddelerine ilişkin özel tüketim vergisinin reddedilmesi kanun gereği olsa da, indirim ve iade hakları mükelleflerin vergisel yükünün giderilmesi amacı taşıdığından,

indirim hakkı bulunmayan ancak indirim yoluyla giderilemeyen vergi yükünü iade yoluyla talep etme hakkı bulunan davacı hakkında tarhiyat yapılırken iade talep edebileceği vergi tutarlarının da dikkate alınmasının gerektiği, bu durumda vergiler ve cezaların iadesi istenebilecek kısmında hukuka uyarlık, aşan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle usulsüzlük cezası ile iade edilebilecek tutara isabet eden vergiler ve bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının iptaline, iade edilebilecek tutarı aşan vergiler ve bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden ise davanın reddine,

2013 yılının Ağustos dönemine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın davacının aleyhine olan kısmının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların istinaf başvurusuna konu davanın kısmen reddine dair hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporunda üretim yapılmadığına dair bir tespitin bulunmadığı, bu nedenle, yapılan hesaplamaların hatalı, beyanlarında indirim konusu yapılan özel tüketim vergisi tutarının ise hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.