Danıştay 7. Daire E.2019/5626 K.2022/1590

Dava konusu istem: Davacı tarafından, gerçekleştirilen ithalatlarla ilgili olarak istenilen bilgi ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 241. maddesinin 4. fıkrasının (ı) bendi uyarınca, her bir beyanname için kesilen usulsüzlük cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, olayda, davacının istenilen bilgi ve belgeleri usulüne uygun bir şekilde inceleme elemanına sunmadığı ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 11. maddesine aykırı hareket ettiği sabit olduğundan, söz konusu fiil nedeniyle anılan Kanun'un 241. maddesi uyarınca hesaplanacak tek bir tespit için tek bir usulsüzlük cezası kesilmesi yerinde ise de, cezanın fazlaya ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin tek bir usulsüzlük cezasına isabet eden kısmı yönünden davanın reddine, fazlaya ilişkin kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından yapılan 52 adet transferin her birinin ayrı ayrı işlemler olduğu, talep edilen her bir bilgi ve belge nedeniyle ayrı ceza kesilmesi gerektiğinden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.