Danıştay 7. Daire E.2019/5761 K.2022/4673

Dava konusu istem: Davacı adına, yurtdışı ve yurtiçi menşeli sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararına istinaden 2014 yılının Şubat dönemine ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezası ve hesaplanan gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın incelenmesinden, emniyet birimlerince peş peşe park halindeki araçlarda yapılan aramada, davacının yolcu olarak yer aldığı … plakalı araçta herhangi bir suç unsuruna rastlanmazken sürücü ... olan … plakalı araçta bandrolsüz sigara bulunduğu, olayla ilgili.

Asliye Ceza Mahkemesi'nin E:… sayılı dosyasında yapılan yargılamada, davacının isnat edilen suçlamayı istikrarlı bir şekilde kabul etmediği, hakkında mahkumiyet kararı verilen kişi ile davacının herhangi bir irtibatının bulunmadığı ve birlikte hareket ederek müsnet suçu iştirak haline işlediklerine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyete yeterli delil elde edilemediği, bu nedenle, suçun işlendiği sabit olmadığından hakkında beraat kararı verildiği, söz konusu ceza davasının temyiz aşamasında olduğu,

anılan sigaralar için davacının sevk edildiği takdir komisyonu kararı dayanak alınarak bandrolsüz sigara bulundurduğundan bahisle re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisine karşı dava açılmadığı ve amme alacağı da ödenmediğinden dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, olayda;

davacının yer almadığı araç içerisinde davacıya ait olduğuna dair hiçbir tespit ve delil bulunmayan kaçak sigaraların, davacı tarafından satıldığı veya bulundurulduğuna dair ihbar haricinde hiçbir delil ve tespit bulunmaması nedenleri dikkate alındığında, kanunda tanımlı bulundurma eyleminin davacı tarafından gerçekleştirildiğine dair hukuken geçerli kabul edilebilecek somut bir delil bulunmadığı anlaşıldığından, vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Amme alacağının kesinleştiği, ceza mahkemesinde verilen beraat kararının dava konusu ödeme emrinin iptali için geçerli bir neden olmadığı, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.