Danıştay 7. Daire E.2020/1088 K.2022/5058

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında başlatılan vergi incelemesi sırasında ilk hesaplara göre 2016 ve 2017 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak tespit edilen matrah farkı üzerinden hesaplanan özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezaı ve gecikme faizi alacaklarından oluşan toplam 44.103.200,54-TL'ye karşılık olmak üzere, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 9. maddesine göre tesis edilen teminat istenmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:.. sayılı kararıyla, ara kararına istinaden davalı idarece gönderilen belgelerin incelenmesinden, davacı hakkında vergi incelemesine başlanıldıktan sonra vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektirir durumun var olduğunun tespit edilmesi üzerine inceleme elemanı tarafından yapılan hesaplara göre 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanununun 9. maddesinin 1. fıkrası uyarınca işlem tesis edildiğinin anlaşılması karşısında, olayda, teminat istenilmesi için Kanun'un aradığı şartların oluştuğu sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6183 sayılı Kanun uyarınca teminat istenebilmesi için müfettiş tarafından hazırlanan ön raporun idareye sunulmasının gerektiği, olayda, vergi kaybı yahut kaçakçılık faaliyeti olduğuna dair bir tespitin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.