Danıştay 7. Daire E.2020/113 K.2021/6020

Dava konusu istem:Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 takvim yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda satışını gerçekleştirdiği araçlar için düzenlediği faturalarda özel tüketim vergisi matrahını düşük göstermek suretiyle vergi kaybına yol açtığına dair tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012 yılının Haziran ve Temmuz dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile satışını yaptığı ... ve ... şasi numaralı araçlar için paravan şirketlere düzenlediği faturalarda özel tüketim vergisi matrahını düşük göstermek suretiyle vergi kaybına yol açtığının tespit edildiğinden bahisle re'sen özel tüketim vergisi tarh edilerek üç kat vergi ziyaı cezasının kesildiği, davacıya fatura düzenleyen ...

Otomotiv Akaryakıt Turizm İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi ve ... Metal Hırdavat İnşaat Otomotiv Tekstil Reklam ve Organizasyon İthalat İhracat Sanayi Limited Şirketi hakkında yapılan tespit ve değerlendirmelerde, anılan şirketlerin adına düzenlenen faturalarda belirtilen hacimde ticaret yapacak organizasyona sahip olmaması, yapılan yoklamalarda araç satışının gerçekleştirildiğini ortaya koyacak faaliyetlerinin bulunmaması,

şirket müdürünün ifadesi, davacı şirket temsilcisinin satış yapılan firmayla bağlantısı fatura içeriğinin faaliyet alanıyla ilgili olmaması çalışan, araç ve emtiasının bulunmaması gibi hususlar göz önünde bulundurulduğunda, anılan şirketlerin, ithal edilen araçların ilk iktisabında ödenmesi gereken vergileri azaltmak için paravan olarak kullanıldığı, herhangi bir ticari faaliyetlerinin olmadığı, söz konusu iki aracın anılan firmalara düşük fiyatlarla satılıp, bu fiyatlar üzerinden beyan ve tescil edilerek daha sonra 2. el şeklinde nihai tüketicilere gerçek fiyatları ile satılmasının hayatın olağan akışına ve ticari icaplara uygun olmadığı,

anılan firmaların paravan olduğu ve özel tüketim vergisi matrahının aşındırılması amacıyla söz konusu araçların muvaazalı şekilde paravan firmalara devredildiğinin somut olarak ortaya konulduğu anlaşıldığından, anılan firmalar aracı kılınmak suretiyle satışı yapılan araçlara ilişkin dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarında yasal isabetsizlik bulunmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kendisinden araç satın alan şirketler hakkındaki olumsuz tespitlerin tarhiyata ve istinaf konusu karara esas alınmasına karşın bu şirketlerle aralarında vergi kaybına yol açma yönünde illiyet bağı olmadığı gibi, bu hususta yapılmış bir tespitin de bulunmadığı, şirket yetkilisi hakkında sahte belge düzenleme suçundan açılan ceza davasında ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı ile beraat kararı verildiğinden, üç kat vergi ziyaı cezası kesilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, 2012 takvim yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda, satışını gerçekleştirdiği araçlar için düzenlediği faturalarda özel tüketim vergisi matrahını düşük göstermek suretiyle vergi kaybına yol açtığına dair tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012 yılının Haziran ve Temmuz dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade ettiği belirtilmiş.

344. maddesinin 1. fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesi öngörülmüş. 2. fıkrasında, vergi ziyaına 359. maddedeki fiillerle yol açılması halinde cezanın, üç kat olarak uygulanması gerektiği kurala bağlanmış.

359. maddesinde ise, vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan; defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapanlar, gerçek olmayan veya kayda konu işlemlerle ilgisi bulunmayan kişiler adına hesap açanlar veya defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydedenlerin ve defter,

kayıt ve belgeleri tahrif edenlerin veya gizleyenlerin veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleyenlerin veya bu belgeleri kullananların kaçakçılık fiilerini işlemiş olacakları açıklanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararının, özel tüketim vergilerine ilişkin hüküm fıkrası, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.

Kararın, üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;

Dosyanın incelenmesinden, temyize konu kararda üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak ayrıca bir değerlendirme yapılmayarak, tarhiyata dair değerlendirmelerle hukuka aykırılık taşımadığı sonucuna ulaşıldığı anlaşılmış ise de, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesinin 2. fıkrasında, vergi ziyaına 359. maddede belirtilen kaçakçılık fiilleriyle yol açılması halinde cezanın üç kat olarak uygulanması gerektiği kurala bağlandığından, belirtilen Kanun maddelerinde öngörülen koşulların olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi suretiyle ceza hakkında karar verilmesi icap ettiğinden kararın vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.