Danıştay 7. Daire E.2020/1497 K.2023/2381

Dava konusu istem: Davacının kullandığı araçta yapılan incelemede bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, takdir komisyonu kararına istinaden, 2014 yılının Temmuz dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, … sayılı kararıyla; davacının sürücüsü olduğu …plakalı araçta şüphe üzerine yapılan aramada toplam 5200 paket bandrolsüz sigara bulunduğunun tutanağa bağlandığı, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunca söz konusu tutanakta tespit edilen miktar ve cins üzerinden yapılan değerlendirmede 303.000,00-TL emsal bedel belirlendiği, 2013/5761 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla da 01/01/2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, tütün içeren sigaralar için nispi vergi oranının %65,25; asgari maktu vergi oranının 0,1875; maktu vergi oranının ise 0,13 olarak tespit edildiği,

buna göre 197.707,50-TL nispi vergi, 195.000-TL asgari maktu vergi, 6.760,00-TL maktu vergi hesap edilerek nispi vergi ve asgari maktudan büyük olan ile maktu verginin toplanması sonucu 204.467,50-TL tutarında tarhiyat yapılması gerekirken, takdir komisyonunca 211.983,20-TL tutarında tarhiyat yapıldığı,.

Asliye Ceza Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla da davacı hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşıldığından, bandrolsüz sigaraları bulunduran davacı adına tarh edilen 204.467,50-TL tutarındaki vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık, aşan kısmında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davaya konu işlemin 204.467,50-TL tutarındaki kısmı yönünden davanın reddine, aşan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların kararın söz konusu kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davaya konu cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu, somut delillere dayanmadığı, ceza yargılamasının devam ettiği, aynı konuda hem adli hem idari işlem tesis edilerek mükerrer cezalandırma yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.