Danıştay 7. Daire E.2020/1939 K.2023/2720

Dava konusu istem: İkrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle, düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak davacı adına, 2008 ila 2010 yılının muhtelif dönemleri için re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle açılan davalarda; davanın reddine dair verilen kararlar üzerine 2 nolu ihbarname ile istenilen vergi aslı ve cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda, dava konusu ihbarnamelerin dayanağı olan ...

Vergi Mahkemesinin E:... , ... ve ... sayılı dosyalarında verilen davanın reddine dair kararların temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Yedinci Dairesinin E:2018/5145, 5174 ve 5175 sayılı dosyalarında kısmen bozma kararlarının verildiği, bunun üzerine yeniden yapılan yargılamada vergi asıllarının bir katını aşan vergi ziyaı cezalarının iptaline karar verildiği, davacı hakkında düzenlenen 2 nolu ihbarnamelerin dayanağı mahkeme kararlarının netice olarak işlemin kısmen iptali ve kısmen davanın reddiyle sonuçlandığı anlaşıldığından,

vergi ziyaı cezasının vergi aslının bir katını aşan kısmı yönünden iptaline, vergi aslı ve vergi aslının bir katına isabet eden vergi ziyaı cezası yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2 nolu ihbarnameye dayanak davaların derdest olduğu, davalar kesinleşinceye kadar tahsilat yapılmasının mümkün olmadığı, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Vergi ziyaı cezasının vergi aslının bir katını aşan kısmının terkin edildiği, mahkemece verilen kısmen iptal ve kısmen davanın reddine dair kararda maddi yanlışlık bulunduğu savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın temyize konu redde ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.