Danıştay 7. Daire E.2020/2103 K.2021/4243

Dava konusu istem: Satışını yaptığı … marka … model "pick-up" türü araçların özel tüketim vergisini %4 oranı üzerinden beyan ederek ödeyen davacı tarafından, beyannamelerin elektronik ortamda verilmesi mecburiyetinin getirilmesi ile birlikte, sistemin aynı araçlarla ilgili vergiyi %80 oranı üzerinden hesaplamasının hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek söz konusu araçlar için %4 özel tüketim vergisi oranının uygulanması talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddi işleminin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, davalı idarece 6111 sayılı Kanun'la, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listenin değiştirilerek yeniden yayımlanmasıyla 06/02/2010 tarihinde yayımlanan Gümrük Tarife Cetveli Açıklama Notlarının özel tüketim vergisi uygulamasında hüküm ifade eder hale geldiğinin kabulü suretiyle, "eşya taşımaya mahsus alandaki azami dahili taban uzunluğunun aracın dingiller arası mesafenin %50’sinden daha fazla olması" şartını haiz olmadığından,

davacı tarafından satışı yapılan araçların 87.04 pozisyonunda değil, 87.03 pozisyonda beyan edilerek vergiye tabi tutulması gerektiğinden bahisle dava konusu işlem tesis edilmiş ise de.

4760 sayılı Kanun'a ekli listede yer almamasına karşın, Gümrük Tarife Cetveli Açıklama Notlarıyla getirilen bir kriter ile aynı tür araçlar arasında vergi oranının farklılaştırılmasının verginin kanuniliği ilkesiyle bağdaşmadığı, davacı tarafından muhtelif markalara ait "Pick-Up" türü araçların satışında uygulanan özel tüketim vergisi oranları arasındaki farklılığın giderilmesi talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın öncelikle ortada kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olmaması nedeniyle usul yönünden reddi gerektiği, esas yönünden ise; 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listede bu kapsama giren araçlar için uygulanması öngörülen özel tüketim vergisi oranlarının gümrük tarife istatistik pozisyonu numaraları itibarıyla belirlendiği, Kanun'un 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Kanun'a ekli listedeki malların tarife numaralarında veya tanımlarında Kanun'a ekli listeler dışında yapılacak değişikliklerin özel tüketim vergisi uygulamasında hüküm ifade etmeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.