Danıştay 7. Daire E.2020/2503 K.2023/2314

Dava konusu istem: Davacının satın aldığı 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) Sayılı Listenin (B) Cetvelindeki malların liste dışı üretimde kullanılması nedeniyle 2015 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin mahsuben iade talebinin, kısmen başvurunun süresinde olmadığı, kısmen de elektronik ortamda yapılmadığından bahisle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının iade talebinin 379.155,37 TL'lik kısmı, 25 No'lu Özel Tüketim Vergisi Tebliği'nde belirlenen 12 aylık süre geçtikten sonra başvuruda bulunulduğundan bahisle reddedilmiş ise de, iade hakkının kısıtlanmasını veya bu haktan yararlanmanın belirli sürelerle sınırlandırılmasını öngören düzenlemeler Anayasa'nın belirlediği sınırlar dahilinde, ancak yasalarla yapılabileceğinden, bu tür sınırlandırmaların Tebliğ ile yapılmasına hukuken olanak bulunmadığı, 4760 sayılı Kanun'da herhangi bir süre ile sınırlandırılması öngörülmediğinden,

bu tür iade taleplerinin vergi kanunlarındaki genel zamanaşımı süresi içinde her zaman yapılabileceği; davacının iade talebinin 121.198,62 TL'lik kısmına gelince, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 120. maddesiyle Maliye Bakanlığına verilen yetkinin, ancak iade/mahsup talebinin nereye, nasıl ve hangi dönemde yapılacağı, hangi belgelerin aranacağı gibi hususlarla sınırlı olarak kullanılacağının kabulünün zorunlu olduğu, bu yetkinin hakkın özüne dokunabilecek şekilde kullanılmasının hukuken mümkün olmadığı,

anılan maddeye dayanılarak çıkarılan 429 sıra no'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğ'in yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, iade hakkı doğuran işlemler nedeniyle nakden veya mahsuben iade taleplerinin, internet vergi dairesi üzerinden elektronik ortamda Tebliğ ekindeki standart dilekçeler kullanılmak suretiyle yapılacağı düzenlenerek,

iade taleplerinin elektronik olarak yapılmaması durumunda taleplerin dikkate alınmayacağı hususuna yer verilmiş ve davacının başvurusunun bir kısmı da dilekçenin elektronik ortamda verilmediğinden bahisle reddedilmişse de, Kanun'da öngörülmeyen bir zorunluluğun Tebliğ ile getirilmesi suretiyle iade hakkının kullanılmasının engellenmesinin verginin yasallığı ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.