KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/2505 E., 2021/3692 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2021
- Esas No
- 2020/2505
- Karar No
- 2021/3692
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
442 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: … Petrol Depoculuk ve Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden tahsil edilemeyen 2004 yılının Nisan dönemine ilişkin özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, vergi borcunun şirketten tahsilinin olanaksız hale geldiğinden bahisle 2004 yılının Nisan dönemine ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmiş ise de; temyiz dilekçesine ekli 14/07/2004 tarih ve 6092 sayılı Ticaret Sicili Gazetesi'nin incelenmesinden, davacının … tarih ve … sayılı şirket devir temlik sözleşmesi ile şirket hisselerini devraldığı,
dolayısıyla, vergi borcunun ait olduğu dönemde henüz şirket ortağı olmadığı ve temsilcilik vasfı da bulunmadığından verginin ödenmesinden sorumlu tutulabilmesinin mümkün olmadığı, bu bakımdan, söz konusu borcun tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Asıl borçludan tahsil imkanı kalmayan amme alacağının tahsili amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35. maddesi uyarınca kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 12/10/2017 tarih ve E:2016/1001, K:2017/5631 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2020/2505, K. 2021/3692, 30 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama