Danıştay 7. Daire E.2020/3033 K.2020/4682

Dava konusu istem: Davacı adına, düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden tahsilat ve ödemelerini banka ve benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etme zorunluluğuna uyulmadığından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 355. maddesinin 4. fıkrasında öngörülen ve 320 seri nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile belirlenen şekilde 2009 yılına ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, dosyanın incelenmesinden.

04/07/2003 tarih ve 25158 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 320 seri nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile getirilen, 8.000,00 TL üzeri tahsilat ve ödemelerin banka aracılığıyla yapılmasına dair zorunluluğa uyulmadığının özel usulsüzlük raporuyla tespiti üzerine özel usulsüzlük cezalarının kesildiği anlaşılmakta ise de, 8.000,00-TL'yi aşan ödemelerin banka veya finans kurumları aracılığıyla gerçekleştirilmediği yönünde yapılan tespitlerde aynı kişi ya da kuruma farklı tarihlerde yapılan ödeme tutarlarının birleştirilmek suretiyle ilgili limit dahilinde değerlendirildiği, 8.000,00-TL'yi aşmayan ödemelere de ceza kesildiği,

işleme esas alınan ödemeler hakkında ayrı ayrı tespit yapılmadığı anlaşıldığından, eksik incelemeye dayalı olarak tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen usulsüzlük raporuna istinaden tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 10/01/2018 tarih ve E: 2016/3325, K:2018/41 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.