Danıştay 7. Daire E.2020/3430 K.2023/1755

Dava konusu istem: Davacı tarafından 2017 yılının Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemlerinde ihraç edilen madeni yağlar bünyesine giren baz yağlara ait ödenen özel tüketim vergilerinin iadesi istemiyle yapılan başvuruların, anılan dönemlere ilişkin düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden kısmen yerinde olmadığından bahisle reddine dair işlemin iptali ile iadesi reddedilen tutarların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca iade başvurusu tarihinden itibaren işleyecek faiz ile birlikte iadesi ve ret işlemine dayanak alınan vergi inceleme raporlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlığın çözümü için dava konusu işleme dayanak hususların ayrı ayrı incelenmesi gerektiği belirtilerek, bu kapsamda yapılan incelemede (1) satın alınan baz yağların bir kısmının satın alma tarihini takip eden ay başından itibaren 3 aylık süre içerisinde imalatta kullanılmadığı,

(2) satın alınan baz yağların bir kısmının satın alma tarihini takip eden ay başından itibaren 3 aylık süre içerisinde imalatta kullanılsa bile 3 aylık süre içerisinde ihraç etme şartının yerine getirilmediğinden bahisle reddine ilişkin kısımları hakkında yapılan incelemede.

2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 3. maddesinde tahdidi olarak beliritlen GTİP'ler arasında yer alan baz yağlara ilişkin olarak, kişilerin bir takım haklarının kısıtlanmasını veya belli bir haktan yararlandırılmasının belirli sürelerle sınırlandırılmasını öngören düzenlemeler, Anayasa'nın belirlediği sınırlar dahilinde, ancak, yasalarla yapılabileceğinden, 4760 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 4. fıkrasında, verginin iadesine ilişkin usul ve esasların belirlenmesinde Maliye Bakanlığı yetkili kılınmakla birlikte, Kanunda öngörülmeyen süre sınırlandırması getiren tebliğe istinaden,

davacının iade talebinin reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, iadesi gereken tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 5. fıkra hükmü uyarınca tecil faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptali ile iadesi gereken tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine; fazlaya ilişkin faiz istemi yönünden davanın reddine; vergi inceleme raporlarının iptali istemi yönünden ise, davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın iptal ve faiziyle iadeye ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2017 yılının Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarının (1.) ve (2.) vergilendirme dönemlerinde satın almış olduğu 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (1) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan baz yağları, yine aynı maddede yer alan madeni yağ ve yağlama müstahzarlarının imâlinde kullanması ve imal edilen bu örünlerin ihraç edilmesi nedeniyle doğan Özel Tüketilm Vergisi iadesi ile ilgili olarak yapılan sınırlı incelemede; toplam 2.527.596,95-TL mahsuben iade talebihin 404.391,30-TL tutarındaki kısmının iadesinin yerinde olmadığı sonucuna ulaşıldığından tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.