Danıştay 7. Daire E.2020/3497 K.2023/2375

Dava konusu istem: Davacı adına 2012 yılında tescilli 29 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında 8507.20.20.00.11 GTİP'te %3 oranında özel tüketim vergisi ödenmek suretiyle ithal edilen "akümülatör" cinsi eşyanın, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (IV) sayılı listede vergiye tabi olacağı düzenlenen yalnız elektrik motorlu taşıt araçlarının motorunu çalıştırmaya mahsus akümülatörlerden olmadığından bahisle ödenen özel tüketim vergilerinin 4458 sayılı Gümrük Kanununun 211. maddesine göre iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptal istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (IV) sayılı listede 8507.20.20.00.11 GTİP'teki eşyalardan yalnız elektrik motorlu taşıt araçlarının motorunu çalıştırmaya mahsus olanlarının vergiye tabi olduğu, bu pozisyonda olsa bile bunun haricindeki elektrik akümülatörlerinin özel tüketim vergisine tabi olmadığı hususunda taraflar arasında ihtilafın bulunmadığı,

Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün Bölge Müdürlüklerine gönderdiği ... tarih ve ... sayılı yazılarında "...15/06/2012 tarih ve 28324 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6322 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 31. maddesi ile 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (IV) sayılı liste parantez içi hükümle 85.07 tarife pozisyonunda yer alan elektrik akümülatörlerinden (bunların separatörleri dahil) (kare ve dikdörtgen şeklinde olsun olmasın) yalnız elektrik motorlu taşıt araçlarının motorunu çalıştırmaya mahsus olanların %3 oranında

vergilendirilmek suretiyle özel tüketim vergisi kapsamına dahil edildiği, 85.07 tarife pozisyonunda yer almakla birlikte elektrik motorlu taşıt araçlarının motorunu çalıştırmaya mahsus olanlar haricindeki elektrik akümülatörlerinin özel tüketim vergisi kapsamında bulunmadığı" hususunun açıkça belirtildiği, ve anılan yazı sonrasında gerçekleşen ithalatlarda özel tüketim vergisi ödenmediğinin dosyada mevcut beyanname örneklerinden anlaşıldığı, özel tüketim vergisine tabi olmaksızın ithal edilen eşyalara ait belgelerin incelenmesinden ise kayıt bilgilerinin, dava konusu beyannameler ekindeki eşyalara bilgilerle aynı olduğu,

göndericisinin, menşeinin, markasının, modelinin, ürün cinsinin ve ürün özelliklerinin tam olarak uyuştuğu ve aynı eşya olduğunun anlaşılması karşısında, kanunen ödenmemesi gerektiği halde ödenmiş bir vergi söz konusu olduğundan işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İthali gerçekleştirilen eşyanın 4760 sayılı Kanun'a ekli ÖTV (IV) sayılı liste kapsamında olup olmadığının belirlenmesi için bahse konu eşyanın teknik özelliklerinin araştırılması gerektiği, bu haliyle 4458 sayılı Kanun'un 211. md kapsamında iade koşullarının oluşmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararların Danıştay tarafından bozulması halinde, vergi mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 08/11/2018 tarih ve E:2015/4271, K:2018/4843 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.