Danıştay 7. Daire E.2020/3507 K.2022/1313

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden üretimde kullanılacağı taahhüdü ile alınan baz yağların, amacına aykırı olarak doğrudan piyasaya satıldığı ve özel tüketim vergisinin ziyaa uğratıldığından bahisle, 2014 yılının muhtelif dönemleri için 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: : .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, dava konusu edilen işlemler ve tutarları ile dilekçeye ekli ihbarnameler arasında uyumsuzluk olması nedeniyle dilekçe ret kararı verildiği, anılan kararın davacı vekilinin elektronik adresine 12/11/2019 tarihinde gönderildiği ve 17/11/2019 tarihinde Yasa hükmü gereği tebliğ edilmiş sayıldığı, 17/12/2019 tarihine kadar davanın yenilenmesi gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 21/04/2020 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunduğundan, işin esasının incelenmesi olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dilekçe ret kararı eklenmeden tebligatın yapıldığı, arşiv darlığı nedeniyle silinen tebligatın geri getirilip getirilmeyeceğine dair PTT ye yapılan başvuruya olumsuz cevap verildiği, süre aşımı yönünden ret kararının bir başka ifadeyle ikinci kararın tebliğinde ise, başka bir kararın kendilerine tebliğ edildiği, bu işlemin UETS arşivinde saklandığı, usulsüz tebligata dayalı süre ret kararında hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

7201 sayılı Tebligat Kanunu'na 11/01/2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanun'un eklenen ve 19/01/2013 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenen "Elektronik tebligat" başlıklı 7/a maddesi ile elektronik tebligat uygulamasına başlanılmış; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunlu hale getirilmiştir. Elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasların düzenlenmesi amacıyla 19/01/2013 tarih ve 28533 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektronik Tebligat Yönetmeliği ile tebligatların elektronik yolla tebligata elverişli "kayıtlı elektronik posta adresi" edinmeleri zorunlu kılınmıştır.

7201 sayılı Kanun'un 7/a maddesi 28/02/2018 tarih ve 7108 sayılı Kanun ile değiştirilerek tebligatın elektronik yolla yapılması zorunluluğu genişletilerek 01/01/2019 tarihinden itibaren Kanunla kurulanlar da dahil olmak üzere tüm özel hukuk tüzel kişilerine yapılacak tebligatta bu kapsama alınmıştır.

06/12/2018 tarih ve 30617 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin 31. maddesi ile 19/01/2013 tarihli ve 28533 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin yürürlükten kaldırıldığı düzenlenmiştir. Bu suretle kayıtlı elektronik posta (KEP) sisteminden, Ulusal Elektronik Tebligat Sistemine (UETS) geçiş yapılmıştır.

06/12/2018 tarih ve 30617 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde, "UETS"; Tebligat Kanunun ve bu Yönetmelik uyarınca yapılan elektronik tebligat işlemlerini yürütmek amacıyla PTT tarafından kurulan, işletilen ve güvenliği sağlanan sistemi olarak tanımlanmış, 9. maddesinin 6. fıkrasında, elektronik tebligatın muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı; 14. maddesinde, delil kayıtlarının, aksi ispat edilmedikçe kesin delil sayılacağı; "Yürürlükte "başlıklı 32. maddesinde ise bu Yönetmeliğin 01/01/2019 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dilekçe ret kararı üzerine açılan davada süre aşımı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı vekilinin dilekçe ret kararının kendisine tebliğ edilmediğine dair iddiası ile davacı tarafından bu iddianın kanıtlanması amacıyla PTT nezdinde yapılan girişimlerde, tebliğin arşiv darlığı nedeniyle silinmesi nedeniyle ilgili tebliğ işleminin yeniden sisteme getirilemeyeceği şeklinde cevap verildiğinin belirtildiği anlaşılmış olup bu hususlar mahkeme tarafından araştırılmadan verilen kararda eksik inceleme nedeniyle hukuka uygunluk görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.