Danıştay 7. Daire E.2020/3547 K.2021/941

Dava konusu istem: Davacının 2010 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin özel tüketim vergisi yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, davacı tarafından, madeni yağ üretiminde kullanılmak üzere ithal edilen veya TÜPRAŞ Türkiye Petrol Rafinerileri Anonim Şirketinden satın alınan baz yağların herhangi bir işleme tabi tutulmaksızın doğrudan veya basit bir karışımla teslim edilmesi nedeniyle 2010 yılının Haziran ayının (2.) dönemi için adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacının ithal ettiği ve satın aldığı baz yağları herhangi bir işleme tabi tutmaksızın doğrudan veya basit karışımla teslim ederek vergi kayıp ve kaçağına yol açtığının tespit edildiği, bu nedenle, işlemin vergi aslı ile üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı;

tekerrüre esas vergi ziyaı cezasının 2010 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin fiillerden kaynaklandığı ve 2011 ile 2014 yıllarında kesinleştiği, dava konusu vergi ziyaına sebep olan fiil, tekerrüre esas vergi ziyaı cezasının kesinleşmesinden önce işlendiğinden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmadığı gerekçesiyle re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca arttırılan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idarece, tekerrüre esas alınan cezanın kesinleşme tarihi, tekerrür hükümlerinin uygulanabileceği sürenin tespitiyle ilgili olduğundan dava konusu işlemin tekerrür nedeniyle arttırılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; davacı tarafından, iptali istenen işlemin, mükerrer olarak tesis edildiği ve ilk işlem işbu davanın açıldığı tarihte yürürlükte olduğundan yargı merciince işlemin tesis edildiği anda hukuka uygun olup olmadığının tespit edilmesinin gerektiği, EPDK'dan alınan madeni yağ lisansının bulunduğu, satılan ürünlerin üretim kapasitesi içinde kaldığı, üretim için yeterli düzeyde makine parkına ve teknolojiye sahip olunduğu,

TÜBİTAK tarafından düzenlenen analiz raporunun işleme dayanak alınan vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin varsayımdan ibaret olduğunu gösterdiği, basit karışım ile imal edilen ürünlerin ne olduğunun ve niteliğinin ortaya konulmadığı, inceleme raporunda, işçi sayısına, elektrik sarfiyatına, makine parkına, ambalaj malzemesi kullanılıp kullanılmadığına, malları üretebilecek teknolojiye ve kapasiteye sahip olunup olunmadığına yer verilmediği ve kendilerinden mal alan şirketler nezdinde araştırma yapılmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuş; davalı idarece savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.