Danıştay 7. Daire E.2020/3577 K.2023/1958

Dava konusu istem: Sarp Gümrük Müdürlüğünden yurda giriş yapan … tarih ve … sayılı transit refakat belgesi muhteviyatı eşyanın beyan edilenden belirgin bir şekilde farklı olduğunun tespit edildiğinden bahisle, asıl sorumlu sıfatıyla davacı adına 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 5. fıkrasının olay tarihinde yürürlükte bulunan şekli uyarınca, gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; beyan edilenden belirgin şekilde farklı olduğu tespit edilen cam imali için kullanılan kalıp parçalarının davacı tarafından Mersin Gümrük Müdürlüğünce tescilli … tarih ve … sayılı ihracat beyannamesi ile geçici ihraç edildikten sonra … tarih ve … sayılı beyanname ile Eskişehir Gümrük Müdürlüğünce geçici ithal edildiği, belirtilen eşyanın EUR.1 dolaşım belgesini haiz, Türk menşeili ve serbest dolaşımda olduğu iddialarına ilişkin olarak Mahkemelerince verilen 22/10/2019 ve 12/12/2019 tarihli ara kararları üzerine davacı tarafından dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden;

farklı çıkan eşya olan kalıp parçalarının transit refakat belgesinde alıcı konumunda bulunan.

Cam Sanayi Anonim Şirketi'nin Gürcistan'da yerleşik yan kuruluşu olan ve refakat belgesinde gönderici konumunda bulunan şirkete gönderilen ve EUR.1 dolaşım belgesini haiz eşya olduğunun görüldüğü, uyuşmazlıkta, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin lafzı, maksadı ve kanundaki yeri dikkate alındığında, anılan maddede vergi kaybına neden olan işlemler için para cezasının öngörüldüğü, somut olayda, farklı olduğu tespit edilen eşyanın beyan harici eşya olduğu,

anılan eşyanın EUR.1 dolaşım belgesini haiz ve Türk menşeili olup, farklı çıkan eşyanın gümrük vergileri ve ticaret politikası önlemleri açısından yükümlüsü lehine bir durum oluşturmadığı ve vergi kaybına neden olmadığı görülmekle, ceza kesme koşullarının olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, davacı adına 4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 5. fıkrası uyarınca alınan para cezası kararında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, 14/12/2018 tarihinde Gürcistan'dan Türkiye giriş yapan … plakalı taşıta yüklü eşya için rejim hak sahibi (asıl sorumlu) tarafından varış gümrük idaresi Eskişehir Gümrük Müdürlüğü olarak tescil edilen (…) … sayılı transit refakat belgesi ile beyanda bulunulduğu,

taşıtın X-Ray taraması neticesinde şüpheli yoğunluğunun tespit edilmesinin ardından araçta yapılan kontrollerde transit refakat belgesinde beyan edilen 24 palet halinde cam şişe eşya tespit edilmiş olmakla birlikte beyan edilmeyen birinci palette 39 adet boş kalıp, ikinci palette 34 adet boş kalıp, iki kutu içerisinde 47 adet metal altlık ve 33 adet metal parça cinsi eşyanın tespit edilmesi üzerine 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 5. fıkrası uyarınca farklı çıkan eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında para cezasının kesildiği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 5. fıkrası uyarınca ceza kararı alınabilmesi için serbest dolaşımda olmayan eşyanın, beyan edilenden belirgin şekilde farklı cinste eşya olduğunun tespiti gerekirken, olayda, beyan harici bırakılmış serbest dolaşımda bulunan eşya söz konusu olduğundan temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.