Danıştay 7. Daire E.2020/3746 K.2023/2140

Dava konusu istem: Babası ...'nin 2 adet gayrimenkul üzerinde sahibi olduğu intifa hakkının, ölümüyle birlikte şahsa bağlı bir hak olması dolayısıyla sona erip, kuru mülkiyet sahibi olan davacıya avdet etmesinin, ivazsız intikal olarak kabul edilemeyeceği ihtirazi kaydıyla yapılan beyana istinaden tahakkuk ettirilen veraset ve intikal ile damga vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; hak sahibinin ölümü, intifa hakkını sona erdiren bir neden olmakla birlikte, ölüm halinde miras yoluyla varislere intikal etmeyeceği gibi kuru mülkiyet sahibine ivazsız olarak devredildiğinden de bahsedilemeyeceği, davacının taşınmazları üzerinde intifa hakkı sahibi olan babası ...'nin ölümü üzerine, söz konusu hakkın kendiliğinden sona ereceği, tüm hak ve yükümlülükleriyle birlikte hukuk aleminden silineceği ve taşınmazların kuru mülkiyeti tam mülkiyete dönüşeceğinden, ihtirazi kayıtla verilen beyan üzerine yapılan tahakkukta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.