Danıştay 7. Daire E.2020/423 K.2023/417

Dava konusu istem: Davacı adına 2015 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 9 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin EUR.1 dolaşım belgesinin sonradan kontrolü sonucunda üzerinde yer alan imza ve mührün gerçek olmadığının ve Mısır yetkili makamlarınca düzenlenmediğinin bildirilmesi üzerine tercihli tarife uygulanmasından yararlanılamayacağından bahisle yapılan gümrük, ilave gümrük, dampinge karşı vergi ile katma değer vergisi tahakkukları ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu tahakkuk ve ceza kararının dayanağı olan Mısır makamlarından alınan 18/10/2016 tarihli yazıda.

EUR.1 dolaşım belgelerinin makamlarınca düzenlenmediği ve doğru olmadığının ifade edildiği, bu belgeler arasında uyuşmazlığa konu dolaşım belgelerinin de yer aldığı, davacı tarafından Türkçe tercümesiyle birlikte dosyaya sunulan Mısır yetkili makamlarına ait 23/04/2018 tarihli yazıda ise; belirtilen dolaşım belgelerinin doğru olduğu ve geçerliliğinin doğrulanması için araştırmanın devam ettiğine ilişkin bilgiye yer verildiği, doğruluğu ifade edilen belgeler arasında 196809 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesine ilişkin … sayılı EUR.1 dolaşım belgesinin de yazı içeriğinde yer aldığı,

ancak diğer dolaşım belgelerinin doğruluğuna ilişkin Mısır yetkili makamları tarafından düzenlenen herhangi bir belgenin olmadığı; buna göre, dava konusu işlemin imza ve mührün gerçek olmadığı saptanan bu belgelere isabet eden kısmında hukuka aykırılık, doğruluğu teyit edilen … sayılı EUR.1 dolaşım belgesi kapsamı ithal edilen eşyaya isabet eden kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın anılan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusunun reddine.

Dairelerinin 15/10/2019 tarihli ara kararına davalı idarece sunulan cevabi yazıdan, dampinge karşı vergi hesaplanırken kumaşın ağırlığına göre vergi oranının değiştiği, ilk hesaplamada sehven yüksek olan %70,44 oranının baz alındığının bildirildiği, gönderilen yeni hesaplama tablosunda, tahakkukların da kumaş ağırlıkları hesaplanırken %70,44 ve %21,13 vergi oranlarına göre yapıldığının belirtildiği bu durumda, davacı adına tahakkuk ettirilen vergi ve para cezalarının usule uygun olarak hesaplanmadığı,

sehven yüksek vergi oranı baz alınarak hesaplandığı hususunun davalı idarece kabul edilmesi karşısında, mevzuata aykırı olarak hesaplanan vergi ve para cezası kararında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının redde ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının gerekçesinde yer alan 23/04/2018 tarihli yazının yetkili makamlarca düzenlenmiş bir yazı olmadığının 01/11/2018 tarihli ikinci bir yazı ile bildirildiği, davacının da aralarında yer aldığı sorumlular hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinde …sayılı dosyada ceza davası açıldığı, vergi oranlarında yapılan hesaplama hatası nedeniyle dava konusu işlemin tamamen iptalinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.