KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/446 E., 2020/3437 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2020
- Esas No
- 2020/446
- Karar No
- 2020/3437
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: … Kimya Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında 3208.10.90.00.00 gümrük tarife ve istatistik pozisyonunda beyan edilen eşyanın, 27.10 pozisyonunda yer aldığından bahisle, beyannamede imzası olan gümrük müşavirliği şirketinin ortağı davacı adına yapılan katma değer ve özel tüketim vergileri ek tahakkukuna vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, ek olarak tahakkuk ettirilen vergilere ilişkin kararın, gümrük yükümlülüğünün doğduğu tarihten itibaren üç yıllık zamanaşımı süresi geçirildikten sonra tebliğ edilmiş olması ve davacı hakkında açılan ceza davasında mahkumiyet kararı verilmediğinin anlaşılması karşısında, Türk Ceza Kanunu'nda yazılı ceza zamanaşımı sürelerinin uygulanması için öngörülen koşulların da gerçekleşmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Ceza davası açılmasının uzatılmış zamanaşımının uygulanması için yeterli olduğu, yargılama sonucunda mahkumiyet kararı verilmesinin gerekmediği, tesis edilen işlemin hukuka uygun bulunduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2020/446, K. 2020/3437, 29 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama