Danıştay 7. Daire E.2020/550 K.2020/5066

Dava konusu istem: Davacı tarafından inşa ettirilen deniz taşıtının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listede 89.03 pozisyonunda yer aldığından bahisle, 2008 yılı Temmuz dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle "…" isimli deniz taşıtının tescilinin ''Ticari Yat'' olarak yapıldığı, aynı hususun denize elverişlilik belgesinde de yer aldığı, bu özellikleriyle 4760 sayılı Kanuna ekli (II) sayılı Listenin 89.03 G.T.İ.P. numarasında yer alan yatlar kapsamında değerlendirilerek, anılan Kanun'un 12. maddesi gereğince karşılarında gösterilen tutar ve/veya oranlarda vergilendirilmesinin gerekmesi karşında, davacı adına re'sen tarh olunan 2008 yılının Temmuz dönemine ilişkin özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle özel tüketim vergisi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Özel tüketim vergisi bakımından gemilerin sınıflandırılmasında Türk Ticaret Kanununda yer alan tanımlamalardan yararlanılması gerektiği, anılan Kanun'da yer alan gemi tanımındaki temel kıstasın, deniz taşıtının ticari amaçla kullanılıp kullanılmadığı olduğu, "ticari yat" sınıflandırmasındaki "ticari" nitelemesi görmezden gelinerek vergilendirmenin yapılmasına karşın 89.03 pozisyonunda yer alan deniz taşıtlarının eğlence ve spor amaçlı kullanılmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.