Danıştay 7. Daire E.2020/932 K.2023/2593

Dava konusu istem: Gemi donatanı olan davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, vergisiz alınan yakıtın kabotaj hattında yük taşımacılığında kullanılmadığından bahisle 2012 yılının Ocak, Şubat, Haziran ve Eylül aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 6. bendi ile mükerrer 355. maddesinin 1. ve 2. bentleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ara karara istinaden taraflarca dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, dava konusu tarhiyatların yapıldığı dönemde davacının jurnal seyir kayıtlarında, "olaylar" başlığı altında deniz taşımacılığına ilişkin hareketleri gösteren faaliyet raporlarının bulunduğu,

davalı idare tarafından jurnal defteri ibraz edilmediğinden bahisle vergi ziyaı cezalı tarhiyat yapılmış ise de, kabotaj hattında kullanılacak geminin jurnaline işlenmek kaydıyla verilecek akaryakıtın özel tüketim vergisi tutarının sıfıra indirilmesi için denizcilik faaliyetine ilişkin yakıt alım defterinin ve diğer defterlerin ibraz edildiği, vergi inceleme raporunda somut tespit yapılmadan, delil ve belgeden ziyade kanaate ve varsayıma dayalı olarak yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı.

213 sayılı Kanun'da kararname kapsamında deniz yakıtı kullanan mükelleflere yeminli mali müşavir faaliyet raporunu ibraz etme zorunluluğuna uyulmamasını cezalandıran bir hükmün bulunmadığı, bu yükümlülüğün, mükerrer 257. madde ile Maliye Bakanlığı'na verilen yetkiye değil, 2003/5868 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına dayanılarak yayımlanan 6 seri no'lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği ile getirildiği,

öte yandan, Tebliğ'in ilgili bölümlerinde, 14 ve 23 seri no'lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliğleri ile 213 sayılı Kanun'un sözü edilen maddesinin Maliye Bakanlığına verdiği yetkiye istinaden, yakıt alım defteri, jurnal defteri ve gemi hareket kayıt jurnali, kayıt, muhafaza ve ibraz yönünden anılan Kanun hükümleri kapsamına alındığına ve yakıt alım defteri, jurnal defteri ve gemi hareket kayıt jurnalinin kararname uygulaması kapsamında işyerinde bulundurulmaması, ibraz edilmemesi veya usulüne uygun tutulmaması hallerinde, Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca özel usulsüzlük cezası uygulanacağına dair düzenlemelere yer verildiği,

yeminli mali müşavir faaliyet raporunun ibrazına ilişkin olarak mükerrer 257. maddeye dayalı başkaca bir düzenlemenin de bulunmadığı, 6 seri no'lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği ile mükellefler aleyhine yeni bir yükümlülük getirilmesi hukuken mümkün olmadığından, davacının faaliyet raporlarını süresinde ibraz etmediğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen 2.340,00 TL tutarındaki özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği;

öte yandan, davacı şirket yetkilisi muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslar ile muhasebeye yönelik bilgisayar programlarının üretilmesine ve kullanılmasına ilişkin kural ve standartlara uymadıklarını beyan ettiğinden, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık görülmediği;

jurnal defterini ibraz yükümlülüğünü yerine getirmeyen davacı adına aynı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen 1.300,00 TL'lik özel usulsüzlük cezasının da hukuka uygun olduğu gerekçesiyle re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Kanun'un 355. maddesi uyarınca kesilen 2.340,00 TL tutarındaki özel usulsüzlük cezasının iptaline, diğer özel usulsüzlük cezaları yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergisiz alınan yakıt ile kabotaj hattında yük taşımacılığı yapıldığı hususunun davacı tarafından ortaya konulamadığı, 213 sayılı Kanun'un mükerrer 257. maddesinin 4. fıkrasına göre, Maliye Bakanlığı'nın vergi beyannameleri ve bildirimlerin her türlü ortamda verilmesi hususunda izin vermeye, bildirimde uyulacak standartları tespit etmeye yetkili kılındığı, bu minvalde faaliyet raporunun sunulmaması nedeniyle Kanun'un 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.