Danıştay 7. Daire E.2021/108 K.2023/2561

…

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2014 yılının Haziran ilâ Eylül aylarına ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezaları ve Ekim ilâ Aralık aylarına ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporlarının incelenmesinden, mükellef kurumun belirli bir mala tahsis edilmiş mağazalarda motorlu kara taşıtı ve motosiklet yakıtının (benzin,mazot,dizel,biodizel,lpg,cng vb.) perakende ticaretini yaptığı, mükellef kuruma ait Büyükesence Malı. D-100 Yan Yol Cad.

No:202 Erenler/Sakarya adresinde yer alan istasyonda 17/09/2015 tarihinde yapılan denetimde 1 ve 4 numaralı motorin tanklarından alınan numunelerin ulusal marker seviyesinin geçersiz çıktığı, ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu tespit edilen motorin miktarının 12.940 kg olduğu, 4760 sayılı Kanun'un 11. maddesinin 1. fıkrasına göre (1) sayılı listede yer alan motorin üzerinden alınacak özel tüketim vergisinin litre üzerinden maktu olarak hesaplanması gerektiği, tespitlerde kg cinsinden verilen motorinin litreye çevrilmesi için en yüksek yoğunluk oranı olarak 0,8203'ün dikkate alındığı,

yapılan hesaplama neticesinde 12.940 kg motorinin 15.774,72 litre motorine denk geldiği, 4760 sayılı Kanun'un (1) sayılı listesinde 11/06/2013 tarihi itibariyle 2014 yılı içinde geçerli olmak üzere motorin için litre başına belirlenen vergi tutarının 1,5945-TL olduğu, bu kapsamda ulusal marker seviyesi geçersiz tespit edilen 15.774,72 litre motorin için 25.152,79-TL özel tüketim vergisinin re'sen tarh edilmesi gerektiği ve mükellef kurumun kaydi envanterlerinden dönem içi alışının 766.325 litre, dönem içi satışının 978.639,85 litre, dönem sonu stokunun ise 38.831 litre olduğunun görüldüğü,

belgeli alışları dışında 251.145,85 litre fazladan belgesiz motorin alımında bulunduğu ve 4760 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 2. fıkrasına göre 400.452,06-TL özel tüketim vergisinin tarh edilmesi gerektiği, ayrıca, ortalama alış maliyeti dikkate alındığında 251.145,85 litre motorin karşılığında katma değer vergisi dahil toplam tutarının 972.034,90-TL olduğu, bu tutarın %10'u olarak hesaplanan 97.203,49-TL özel usulsüzlük cezasının 432 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği uyarınca 97.000.00-TL olarak kesilmesi gerektiğinin anlaşıldığı,

vergi tekniği ve inceleme raporlarında yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden davacı şirket tarafından 2014 yılına ilişkin olarak 12.940 kg ulusal marker seviyesi geçersiz motorin bulundurduğu ve 251.145,85 litre fazladan belgesiz motorin aldığı tespit edildiğinden davacı hakkında re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı.

08/07/2019 tarihli ara kararı üzerine davalı idarece ibraz edilen tekerrüre esas bilgi ve belgelerden, davacı şirketin 19/02/2014 fiili tarihli kira sözleşmesine ilişkin damga vergisine ait vergi ziyaı cezasına ait ihbarnamenin 12/09/2014 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, dava açılmaması üzerine söz konusu vergi ve cezanın 12/10/2014 tarihinde kesinleştiği, bu durumda, 2014 yılının Ekim, Kasım ve Aralık dönemlerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı;

öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren şartların olayda bir arada gerçekleşmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısımları ile özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın iptale ilişkin hüküm fıkralarının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.