Danıştay 7. Daire E.2021/111 K.2021/4507

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2011 yılı Mart, Mayıs, Ağustos, Eylül, Ekim ve Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak salınan özel tüketim vergileri ile tekerrür hükmü uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : Bozma kararı üzerine, ilk kararın beyan dışı bırakılan vergiye ilişkin olarak tesis edilen vergi ziyaı cezalı tarhiyatın 27.057,48 TL'yi aşan kısmı na ilişkin davanın reddine yönelik hüküm fıkrasının temyizen onanarak kesinleştiği, uyuşmazlığın anılan tutar ile davacının belgesiz alışları olduğundan bahisle yapılan yapılan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatına ilişkin olduğu, kısmen bozma kararına uyularak,

olayda, vergi inceleme raporuyla, 2011 yılı Temmuz(2), Eylül(2), Kasım(2) dönemlerinde toplam 27.057,48TL fazla beyanda bulunulduğunun tespit edilmesine karşın, bu hususun işlem tesisinde gözetilmediğinden tarhiyatın bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, kaydi envanter sonucu bulunan 613.845 kg belgesiz mal alışından bahisle yapılan cezalı tarhiyatın iptaline ilişkin hüküm fıkrası yönünden ise; şirket yetkilisinin mamul mal içindeki baz yağ oranının yaklaşık %90 oranında olduğunu belirtmesi üzerine belgesiz alınan yağ miktarı 613.845 kg olarak esas alındığı,

vergi farkının hesaplanmasında vergi inceleme elemanının yorum ve değerlendirmesine dayalı bir çok ayrıntı bulunduğu, belgesiz alındığı iddia edilen söz konusu rafineri ürünü yağların kayıt dışı piyasanın olmaması, sadece belirli kurumlar (TÜPRAŞ) tarafından üretilerek satılması ya da ithal edilmesi karşısında, cezalı tarhiyatın dayanağı vergi incelemesinin bir kısmının eksik, bir kısmının da yoruma dayalı olduğu gerekçesiyle, mahkemelerince tarhiyatın belgesiz alışlara isabet eden kısmının iptali yolunda verilen ilk kararda kısmen ısrar edilmesi,

kısmen de bozma kararına uyulması suretiyle, dava konusu cezalı tarhiyatın fazla beyanda bulunulduğu tespit edilen 27.057,48TL kısmı yönünden ise işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla, şirketin 4760 sayılı Özel Tüketim Kanun'a ekli (I) sayılı listenin B cetvelinde yer alan emtiaların tesliminde hesaplanan özel tüketim vergisinin bir kısmına ilgili dönemlere ilişkin özel tüketim vergisi beyannamesinde yer vermediği, kaydi envanter incelemesinde belgesiz baz yağ alışlarının bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Mahkemece verilen kısmen ısrar kararının temyiz edilmesi üzerine Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 21/10/2020 tarih ve E:2019/1027, K:2020/1050 sayılı kararıyla, davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine, davalı idarenin mahkeme kararının ısrar niteliği taşımayan beyan dışı bırakılan vergiye ilişkin olarak tesis edilen vergi ziyaı cezalı tarhiyatın 27.057,48TL'lik kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın, cezalı tarhiyatın 27.057,48 TL kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrası Dairemizin 23/11/2017 tarih ve E:2016/8022, K:2017/6165 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.