Danıştay 7. Daire E.2021/1355 K.2021/4165

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporu uyarınca 2009 yılının Haziran ilâ Aralık aylarının 1. ve 2. dönemleri için yapılan bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının faaliyet konusunun madeni yağ imal ve ticareti olduğu, satış yaptığı mükelleflerin tamamına yakınının nakliye ve ulaştırma sektöründe faaliyet gösterdiği, yapılan yoklamalara göre iş yeri adresinin nakliyeciler sitesi yanında bulunduğu ve bu durumun ürünün satışında kolaylık sağladığı,

ayrıca satış yapılan mükellefler nezdinde yapılan karşıt incelemelerde firmalardan biri hariç tümünün alınan madeni yağ ürünlerini yakıt olarak kullandıkları ve davacının bu madeni yağ ürünlerini araçlara aktarmak için iş yerine benzin istasyonlarında bulunan pompa düzeneği kurduğu yönündeki olayla ilgisi açık ve tabii bulunan beyanları dikkate alındığında, daha düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi bir kısım madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine sattığı sonucuna varılan davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haklarında düzenlenen vergi tekniği raporunun tebliğ edilmemesinin davaya konu işlemi hükümsüz kılacak nitelikte esasa etkili bir şekil hatası olduğu, özel tüketim vergisi mükellefi olmadıklarından adlarına tarhiyat yapılamayacağı, vergi inceleme raporunda motorin satışı yapıldığına dair somut bir tespit bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.