Danıştay 7. Daire E.2021/136 K.2023/4896

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi suretiyle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası kapsamında belgesiz mal bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 2016 yılının Aralık dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, dava konusu vergi ceza ihbarnamelerinin dayanağı olan vergi inceleme raporunda atıf yapılan ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun ihbarnamelere eklenmemesi suretiyle savunma hakkı engellendiğinden, davacı adına yapılan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin 10/10/2019 tarihli savunma dilekçesi ekinde yer alan belgelerin tetkikinden davacıya ihbarnamelerle birlikte söz konusu vergi tekniği raporunun da tebliğ edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın esasının incelenmesine geçildiği, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, davacının belgesiz motorin alımlarının bulunduğunun tespit edilmesinin ardından 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrasına göre 10 günlük süre verildiği, belge sunulmaması üzerine söz konusu maddeye göre cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatının yapıldığı,

bu haliyle ilgili kanun hükmünde düzenlenen bütün koşulların davalı idarece yerine getirildiği ve davacı şirket tarafından da ilgili belgelerin sunulmadığı açık olduğundan, söz konusu madde kapsamında yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı.

2015 yılına ilişkin olan ve 22/01/2016 tarihinde tarhiyat sonrası uzlaşma neticesinde kesinleştiği görülen vergi ziyaı cezasının dava konusu vergi ziyaı cezası bakımından tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle istinaf isteminin kısmen reddine, kısmen de kabulü ile re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, vergi tekniği raporunun tebliğ edilmediği, incelemenin somut tespitlere dayanmadığı; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.