Danıştay 7. Daire E.2021/2036 K.2023/3025

Dava konusu istem: Davacının 2007 ila 2009 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesi düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2009 yılının Mart, Mayıs ila Aralık aylarının (1. ve 2.) dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve tekerrür hükümlerinin de uygulanması suretiyle kesilen üç kat vergi zıyaı cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle vergi ziyaı cezasının tekerrüre ilişkin kısmına hasren yapılan inceleme sonucunda; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Tekerrür" başlıklı 339. maddesini açıklamak suretiyle, tekerrüre dayanak cezanın 13/03/2009 tarihinde uzlaşılarak kesinleştiğinin anlaşıldığı, anılan madde kapsamında 2009 yılını takip eden 2010 yılı başından itibaren işlenecek fiiller için cezanın tekerrüre esas alınabileceği, dava konusu 2009 yılına ait kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin anılan kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.