KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2021/2448 E., 2024/1506 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 19 Mart 2024
- Esas No
- 2021/2448
- Karar No
- 2024/1506
- Temyiz eden (davalı)
- .. Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
550 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, ithal edilen araçların organizasyon kapsamında ... isimli şahsın paravan olarak kullanılması suretiyle özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2013 yılının Şubat dönemine ait özel tüketim vergisi, Mart dönemine ait katma değer vergisi ile üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ve hesaplanan gecikme faizinin tahsili amacıyla anılan şahıstan araç satın alan davacı adına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası uyarınca müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrasında, (II) sayılı listedeki malların ilk iktisabı, teslimi veya ithaline ilişkin işlemleri gerçekleştirenlerin, bu işlemlerden önce özel tüketim vergisinin ödendiğini gösteren belgeleri aramak zorunda oldukları açıkça belirtilmek suretiyle, anılan madde kapsamında sorumluluğun, bu mecburiyete uymayan yani verginin ödendiğine dair belgeleri aramayan gümrük memuru, kayıt ve tescile yetkili memur, motorlu araç ticareti yapanlar, bu malların müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenler ve icra memurlarına ait olduğu düzenlenmiş olup, olayda,
motorlu araç ticareti yapan ... isimli şahıstan araç satın alan ve bu işlem nedeniyle düzenlenen faturada gösterilen katma değer vergisini ödeyen davacının söz konusu araç nedeniyle eksik hesaplanan özel tüketim vergisi ile bu vergi üzerinden hesaplanan katma değer vergisi yönünden, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 3. fıkrası kapsamında müteselsil sorumlu olduğundan bahsedilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile davacının, ...'den satın aldığı araca ilişkin olarak yapılan satışın esas itibarıyla özel tüketim vergisi matrahını aşındırmak amacıyla yapılan muvazaalı bir işlem olduğunun ortaya konulduğu, ziyaa uğratılan vergilerin müteselsil sorumlu sıfatıyla davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2021/2448, K. 2024/1506, 19 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama