Danıştay 7. Daire E.2021/295 K.2023/2192

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2017 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı hakkında tespit edilen hususların, defter kayıt ve belgeleri ile şirketin üretim faaliyetine dair verileri en iyi bilebilecek konumda olan şirket yetkilisinin ifade ettiği verilere dayandığı,

vergi incelemesinde beyanı alınan şirket yetkilisinin kayıt dışı alışlarının olabileceğini kabul ettiği, gerek inceleme, gerekse yargılama safhalarında davacı tarafından söz konusu hususların geçersizliğini ispatlayacak herhangi bir somut belge veya bilgi ortaya konulmadığı dikkate alındığında, kayıt dışı madeni yağ alışlarından dolayı takdir edilen matrahın iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun olduğu sonucuna varıldığından bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı.

2009/06,07 dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin ihbarnamelerin davacıya 17/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve tahakkuk fişinin 05/01/2015 tarihinde düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu; alınması verilmesi gereken faturaların hangi tutar ve tarihlerde kimlerden alınmadığı,

verilmediği yönünde yapılmış herhangi bir somut tespit bulunmaksızın, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu' nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fırkası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.