Danıştay 7. Daire E.2021/2958 K.2023/2771

Dava konusu istem: Davacı adına, deniz araçlarına yaptığı akaryakıt teslimlerinin bir kısmının gerçeği yansıtmadığı yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2013 yılının Ocak dönemi için re'sen salınan özel tüketim vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, dağıtım lisansı kapsamında özel tüketim vergisi sıfıra indirilmiş akaryakıt teslim hakkını garantör firmalar aracılığıyla kullanmakla birlikte, garantör firmalar da dahil adına deniz yakıtı satış faturası düzenlenen bazı firma ve kişilere ulaşılamaması, garantör firmalarca akaryakıt teslimi yapılan deniz araçları sahiplerinden yoklama ve karşıt inceleme ile ulaşılabilenlerin tamamına yakınının akaryakıt almadıklarını beyan etmesi, garantör firmalarca yapılan satış bedelinden daha fazla tutarın davacı hesabına aktarılması,

Ulaştırma, Habercilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından yürütülen soruşturma ile gerçekte var olmadığı ortaya konulan gemilere akaryakıt teslim edilmiş gösterilmesi nedeniyle davacının sahte belge düzenlemek suretiyle akaryakıt kaçakçılığı yaptığı sonucuna ulaşılması karşısında yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Akaryakıt teslimlerinin hukuka uygun şekilde yapıldığı, Alden Denizcilik Acente Vapur Hizmetleri Petrol Nakliyat ve Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin gerçek faaliyeti bulunmasına rağmen paravan firma kabul edildiği, varsayıma ve eksik incelemeye dayalı cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 18/02/2020 tarih ve E:2016/1913, K:2020/1530 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.