Danıştay 7. Daire E.2021/3325 K.2021/4107

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında davalı idarece tesis edilen işlemlere yönelik olarak açılan 200 adet davanın davacı şirket lehine sonuçlandığı ve avukatlık hizmet ve ücret sözleşmesi kapsamında davacı şirketi temsil eden avukata 125.000 TL vekalet ücreti ve gelir vergisi tevkifatı tutarında yapılan ödeme nedeniyle uğranıldığı iddia olunan zararın tazmini istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve anılan tutarın ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, kendisini vekil ile temsil ettirme zorunluluğu bulunmayan davacının vekili ile arasındaki sözleşme ile serbestçe belirlenen tutarın zarar olarak değerlendirilemeyeceği ve davalı idarenin bu zararın tazmininden sorumlu tutulamayacağı, öte yandan davalı idarece hukuka aykırı olarak tesis edilen tahakkuk ve ceza kesme işlemleri nedeniyle taraflarının kötü niyetli hareket eden durumuna düşürüldüğü ve 6100 sayılı Hukuk Muameleleri Kanunu'nun 329. maddesinin 1. fıkrası uyarınca davalı idarenin sorumlu olduğu ileri sürülmüş ise de;

kötü niyetli davranışın bir hakkın doğumuna, elde edilmesine, kullanılmasına engel olan ve zarara yol açan kasıtlı davranış olduğu, bu durumda davalı idarenin hukuka aykırı her uygulamasının kasıtlı olarak yapılan kötü niyetli bir davranış olarak kabul edilemeyeceği, nitekim idarelerin mevzuatın yanlış yorumlanması gibi nedenlerle yaptığı işlemlerinin hukuka aykırı olabileceği, ancak davalı idarenin ve görevlilerinin kasıtlı olarak kötü niyetli bir şekilde hareket ettikleri ortaya konulmadan söz konusu maddeye dayanılarak davalı idarenin tazminata mahkum edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Vergi mahkemelerinin bir uyuşmazlığın görüm ve çözümüne bakabilmelerinin 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3410 sayılı Kanun'un 2. maddesiyle değişik 6. maddesinde sayılan davalardan birinin mevcut olması koşuluna bağlı olduğu, olayda ise, maddede sayılan davalardan birine konu olabilecek türde tesis edilmiş herhangi bir işlem söz konusu olmayıp, idarenin hizmet kusuru nedeniyle oluştuğu iddia olunan zararın tazminine ilişkin istemin davanın konusunu oluşturduğu,

bu itibarla, genel görevli idare mahkemelerinin görev alanına giren söz konusu uyuşmazlık vergi mahkemesince çözümlenemeyeceğinden mahkeme kararında görev yönünden yasal isabet görülmediği gerekçesiyle temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Davacının hak arama hürriyetini kullanırken kendini vekille temsil ettirme zorunluluğunun bulunmadığı, vekalet sözleşmesine konu davaların konusunu oluşturan işlemler mahkeme kararıyla iptal edildiğinden davacının tazmin edilmesi gereken bir zararının doğmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile bozma kararının kaldırılmasından sonra mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi istemini içeren dilekçede ileri sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırılan ve aynı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam olunan (mülga) 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca, Dairemizin 23/11/2020 tarih ve E:2017/491 K:2020/4814 sayılı kararının düzeltilmesini gerektirecek nitelikte bulunduğundan, istem kabul edilerek anılan kararın ortadan kaldırılmasından sonra temyiz incelemesine geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.