Danıştay 7. Daire E.2021/3548 K.2023/2097

Dava konusu istem: Davacının hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, hesaplarını komisyon karşılığı kullandıran ve kaçak akaryakıt ticareti yapan kişilerden banka hesaplarına yapılan para transferlerinin belgesiz akaryakıt ticaretine ilişkin olduğu kabul edilerek, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca 2014 yılının Ocak ilâ Nisan ve Ağustos ilâ Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararıyla; iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olacağı; olayda, vergi tekniği raporları ile, hesaplarını komisyon karşılığı kullandırdıkları ve kaçak akaryakıt ticareti yaptıkları tespit edilen kişilerden gelen paraların ticari mal alım satımına ilişkin olmadığı hususunu ispat külfetinin davacı şirkete ait olduğu, şirket yetkilisince gerek vergi incelemesi,

gerek yargılama aşamasında hesaplara gelen paralara ilişkin herhangi bir bilgi-belge ibraz edilmediği gibi itibar edilebilir bir iddiada da bulunulmadığı, bu durumda, yapılan ödemelerin belgesiz akaryakıt alım satımına ilişkin olduğunun kabulü gerektiğinden, akaryakıt işi yapan davacı şirket yetkilisinin hesaplarına gelen paraların satış tutarı olarak kabul edilmesi suretiyle re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sadece akaryakıt işi yapmadıkları, ticari nakit sıkıntısı nedeniyle hesaplarına gelen paraların kaçak akaryakıt ticaretine ilişkin olduğuna dair somut tespit bulunmadığı, varsayıma dayalı subjektif değerlendirmelerle işlem tesis edildiği, ispat külfetinin kendilerine yüklenemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.