Danıştay 7. Daire E.2021/4132 K.2023/2849

Dava konusu istem: İkrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak davacı adına, 2008 yılının Ocak ilâ Aralık dönemi için re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine göre, muhatabın adresinde bulunamaması halinde posta memurunun durumu zarf üzerine yazarak tebliğ evrakını tebliği yaptıran daireye geri göndermesi, muhatabın başkaca bilinen adresi yok ise tebligatın ilanen yapılması gerektiği, olayda, davacı adına düzenlenen ihbarnamelerin 27/12/2013 tarihinde kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği, davacının, ihbarnamelerden 02/01/2014 tarihinde haberdar olması üzerine işbu davanın açıldığı,

vergi alacağının doğduğu takvim yılı olan 2008 yılını takip eden yılın başından başlayarak en son 31/12/2013 tarihine kadar usule uygun şekilde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen ihbarnameler içeriği vergi ve cezaların, öğrenme tarihi olan 02/01/2014 tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tebligatın usulüne uygun olarak yapıldığı, alacağın zamanaşımına uğramadığı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 23/12/2019 tarih ve E:2015/1549, K:2019/6829 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.