Danıştay 7. Daire E.2021/4191 K.2023/3423

Dava konusu istem: POS cihazı kullanmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 2010 yılının Ocak ilâ Kasım dönemlerine ilişkin olarak davacı adına re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, olayda davacının %1 oranında net komisyon geliri elde ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle açıkça komisyon karşılığı kredi kartı ile işlem yapılarak borç para aldığı yönünde ifade verenlere ilişkin işleme konu tutar üzerinden %1 oranında hesaplanan vergi matrahına isabet eden dava konusu vergi ziyaı cezalı banka muameleleri vergisi tarhiyatı yönünden davanın reddine, cezalı tarhiyatın bu tutarı aşan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.