Danıştay 7. Daire E.2021/4193 K.2023/5013

Dava konusu istem: Davacı hakkında POS cihazını kullanmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle 2016 yılının Ocak ve Haziran ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:...sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen 08/02/2019 tarih ve 2019-B-888/1 sayılı vergi tekniği raporunda; davacının 31/07/2017 tarihine kadar kuyumculuk faaliyetiyle iştigal ettiği, yüksek tutarlarda matrah beyan edildiği, Ba-Bs formlarının karşılaştırılmasından tutarsızlıklar olduğunun görüldüğü, beyan ettiği alış ve satışları yapabilecek işletme kapasitesi veya potansiyelinin olmadığı, alım ve satım yapılan bir kısım mükellefler hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle tanzim edilen veya olumsuz tespitler içeren vergi tekniği raporlarının bulunduğu,

kredi kartıyla satış yapılan kişilerden alınan ifadelerde, satışların nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla gerçekleştirildiğinin beyan edildiği tespitlerinin yapıldığı, öte yandan, aynı olay nedeniyle 2016 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisi, geçici vergi ile kesilen vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezalarının iptali istemiyle açılan davanın Mahkemelerince reddedildiği, bu durumda davacının POS cihazını kullanmak suretiyle komisyon karşılığı ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu sonucuna ulaşıldığından,

elde edilen komisyon gelirinden, banka komisyon giderlerinin düşülmesi suretiyle hesaplanan tutarlar üzerinden tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, alışlarının sahteliğine yönelik bir tespitin yapılmadığı ve incelemenin varsayıma dayandığı, ifadesine başvurulan kişilerin tümüne ulaşılamadığı gibi, ulaşılanların bir kısmının ise altın alımı karşılığında POS cihazını kullandıklarını beyan ettikleri, eksik incelemeye dayalı olarak düzenlenen rapora istinaden tesis edilen işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.