Danıştay 7. Daire E.2021/4554 K.2023/5005

... Gümrük Müdürlüğü - (E-Tebligat) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına 2017 ilâ 2019 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 19 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya için gözetim kıymeti üzerinden ödenen gümrük vergisinin eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddi işleminin iptali ile fazladan ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:... sayılı kararıyla; gözetim kıymeti esas alınmak suretiyle belirlenen kıymetin, eşyanın 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre saptanan gerçek satış bedeli olmadığı, dolayısıyla, idarenin belirlediği gözetim kıymetinin, Gümrük Kanunu hükümlerine göre ek tahakkuk yapılmasını gerektirmediği,

gümrük kıymeti olarak kabul edilemeyecek olan gözetim değerine göre belirlenen kıymetin, gümrük kıymeti olarak esas alınması suretiyle tahakkuk ettirilen birim kıymetle, eşyanın faturasında yazılı kıymeti arasındaki farka isabet eden gümrük vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddi işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, istinaf istemine konu kararın davaya konu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının usul ve hukuka uygun olduğu, davacı talebi ile bağlı kalınarak, iadesine hükmedilen vergiler için 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen oranda tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizin ödenmesi gerektiği, buna göre iade edilen vergiler için tahsil tarihinden iade tarihine kadar geçen süre için yasal faiz hesaplanmasının icap ettiği gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulü ile Mahkeme kararının tecil faizine ilşkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra davacıya tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizin ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava dilekçesiyle, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen faizin değil, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'a göre hesaplanacak tecil faizinin talep edildiği; davalı idarece, gözetim belgesi ibrazı zorunluluğu bulunan davacının bu yükümlülükten kaçmak maksadıyla kendi beyanı üzerine tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, 4458 sayılı Kanunun 211. maddesi kapsamında hataen ödenen ve iadesi gereken bir vergiden söz edilemeyeceği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyize konu kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının usul ve hukuka uygun olduğu, dava konusu serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin 07/11/2019 tarihinden önce tescil ettirildiği, vergilerin geri verilmesinde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faiziyle iade edilmesine ilişkin yasal değişikliğin ise 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe girdiği göz önüne alındığında, anılan tarihinden önce tescil edilmiş beyannamelere ilişkin, o tarihte yürürlükte bulunan 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen oranda hesaplanacak yasal faiziyle iade edilmesi gerektiğinden tarafların temyiz talebi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.