Danıştay 7. Daire E.2021/4744 K.2023/3863

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2010 yılının Ocak ilâ Mayıs aylarının 1. ve 2. dönemleri ile Ağustos ayının 1. dönemine ilişkin olarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrasına istinaden re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, tarhiyata dayanak alınan vergi inceleme raporunda, davacının tenekeler halindeki madeni yağ satışları ile ilgili olarak düzenlediği faturaların neredeyse tamamının nakliyecilik alanında faaliyette bulunan kamyon şoförleri adına düzenlenmiş olduğundan madeni yağların motorin yerine yakıt olarak kullanıldığının tespit edildiğinden bahisle cezalı tarhiyat yapılmışsa da, anılan rapor düzenlenirken, alıcı ifadelerine başvurulmadığı gibi,

alınan madeni yağların ne kadarının yakıt olarak kullanıldığına ilişkin tespit yapılmadan sadece satış yapılan firmaların faaliyet alanlarından yola çıkılarak, madeni yağların tamamının yakıt olarak kullanıldığı varsayımından hareketle işlem tesis edilmiş olup, bu durumda vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin somut olarak ortaya konulmadığının anlaşılması karşısında, yetersiz ve noksan incelemeye dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezaların iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tenekeler halindeki madeni yağ satışları ile ilgili olarak düzenlenen faturaların neredeyse tamamı nakliyecilik alanında faaliyette bulunan kamyon şoförleri adına düzenlenmiş olduğundan, bu kişilerin satın aldıkları madeni yağları yakıt olarak kullanmalarının normal ve mutad bir durum olduğu aksi durumun davacı tarafından ispatlanmasının gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 16/02/2021 tarih ve E:2016/8318, K:2021/1091 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.