Danıştay 7. Daire E.2021/4906 K.2022/3852

Dava konusu istem: ATV adlı eşya ithalatı ve ticaretiyle uğraşan davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, bayilik sözleşmesi kapsamında ATV satışı yaptığı bayi ve acenteler ile imzaladığı sözleşmelerin 01/05/2015 tarihinden itibaren noter onaylı olmaması nedeniyle, söz konusu teslimlerin ilk iktisap olduğu ve özel tüketim vergisine tabi olduğundan bahisle, 2015 yılının Mayıs ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği'nin, (I.B.4) bölümünde, bayilik, yetkili satıcılık veya acentelik ilişkisinin noter nezdinde yapılmış sözleşme ile tesis edilmiş olmasının aranacağına dair düzenlemenin 01/05/2015 tarihinden itibaren geçerli olduğu,

dolayısıyla davacının bu tarihten sonra bayi ve acentelerine yapmış olduğu teslimlerin özel tüketim vergisine tabi olduğundan bahisle vergi ziyaı cezalı tarhiyatlar yapılmış ise de, vergilendirmede olayın gerçek mahiyetinin esas olduğu ve davacı ile bayiler arasındaki hukuki ilişkinin niteliğini değiştiren bir durumun söz konusu olmadığı, 01/05/2015 tarihinden önce idare tarafından kabul edilen bu sözleşmelerin geçerliliğini hala koruduğu,

ayrıca getirilen düzenlemenin, mevcut devam eden sözleşmelere de uygulanacağı veya yeniden bu şekil şartına uygun olarak sözleşme düzenlenmesi gerektiğine yönelik herhangi bir düzenlemenin de bulunmadığı görüldüğünden, davacı tarafından kayıt ve tescile tabi taşıtların garanti belgelerine istinaden satılmak üzere ithal edildiği ve ithal edilen taşıtların bayilik ilişkisi bulunan mükelleflerce yeniden satılmak üzere alındığı hususları gözetildiğinde olayda özel tüketim vergisini doğuran olayın gerçekleşmediği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.