Danıştay 7. Daire E.2021/653 K.2023/3641

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile 8543.70.90.00.19 gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan ve ithal edilen "digital fotoğraf çerçevesi" isimli eşyanın, 8528.59.90.00.11 pozisyonunda beyan edilmesi gerektiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, katma değer ve özel tüketim vergisi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın süre yönünden reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, davacı adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, katma değer ve özel tüketim vergileri üzerinden para cezası kararı alınmış ise de.

27/04/2011 tarihli dilekçe ile davalı İdarenin ... tarih ve ... sayılı yazısı ve eklerinin incelenmesinden, davacının, ek olarak tahakkuk ettirilen vergiler için 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun hükümlerinden yararlanmak amacıyla başvuruda bulunduğu, bu kapsamda verginin tamamen ödendiği ve 6111 sayılı Kanun'da yer alan şartların davacı tarafından yerine getirildiği anlaşıldığından,

anılan Kanun'un 5. maddesinin (b) bendi uyarınca para cezalarının davacıdan tahsil edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eşyanın pozisyonunun hatalı beyan edilmesi suretiyle vergiler eksik ödendiğinden, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.