Danıştay 7. Daire E.2021/760 K.2021/1869

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle … tarih ve … sayılı yatırım teşvik belgesi kapsamında ithal edilen makine ve teçhizatlar nedeniyle yatırım teşvik belgesinin iptal edilmesi üzerine yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare hukukunda belli bir idari birime verilen yetkinin, aksine bir hüküm bulunmadıkça o makam tarafından kullanılacağı, bu idarenin yetkisinin başka bir kişiye devredilmesi için bu konuda Kanunda açık bir hüküm bulunması ve usulüne uygun biçimde yapılmış bir yetki devrinin gerektiği, gümrük idarelerince yürütülen işlemler nedeniyle tahsil edilmeyen katma değer vergilerinin yine aynı idarelerce takibin yapılacağı hükme bağlanmasına ve bu konuda herhangi bir yetki devri yapılmamış olmasına rağmen, yetkili gümrük idaresi yerine davacı şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesince tesis edilen işlemde yetki unsuru bakımından hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Katma Değer Vergisi Kanunu' nun 13. maddesinin 4. fıkrasına göre zamanında alınmayan vergilerin vergi ziyaı cezası uygulanarak tahsil edilebileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

3605 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin (d) bendinde, yatırım teşvik belgesi sahibi mükelleflere belge kapsamındaki makina ve teçhizat teslimlerinin (Şu kadar ki, yatırım teşvik belgesinde öngörüldüğü şekilde gerçekleşmemesi halinde, zamanında alınmayan vergi alıcıdan, vergi ziyaı cezası uygulanarak gecikme faizi ile birlikte tahsil edilir.

Zamanında alınmayan vergiler ile vergi cezalarında zamanaşımı, verginin tarhını veya cezanın kesilmesini gerektiren durumun meydana geldiği tarihi takip eden takvim yılının başından itibaren başlar) katma değer vergisinden istisna edilmiş olduğu.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 2. maddesinde, gümrük idareleri tarafından alınan vergi ve resimlerin bu Kanun'a tabi olmadığı, aynı Kanun'un 4. maddesinde, vergi dairesinin, mükellefi tespit eden, vergi tarh eden, tahakkuk ettiren ve tahsil eden daire olduğu.

341. maddesinde ise, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade edeceği, 344. maddesinde, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellefe veya sorumluya vergi ziyaı cezası kesileceği hükümlerine yer verilmiştir.

Anılan düzenlemeler uyarınca, olayda, yatırım teşvik şartlarının ihlal edildiğinden bahisle, 213 sayılı Kanun'un 2 ve 4. maddelerine göre, vergi ziyaı cezası kesme konusunda yetkili merci olan vergi dairesince, 3065 sayılı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendiyle yapılan yollama uyarınca, 213 sayılı Kanun'un 344. maddesinin 2. fıkrası gereğince, katma değer vergisi üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesi yolunda tesis edilen kısmında yetki yönünden hukuka aykırılık bulunmadığından, uyuşmazlığın esasının incelenmesi suretiyle karar verilmek üzere mahkeme kararının, işlemin vergi ziyaı cezasının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.