Danıştay 7. Daire E.2022/1361 K.2024/4879

2- (DAVALI) ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından TÜPRAŞ'tan satın alınan, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan hammaddelerin, bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığının beyan edilmesi nedeniyle 2015 yılının Nisan ilâ Kasım ayının (1.) ve (2.) dönemlerine ilişkin mahsuben iadesi gerçekleşen özel tüketim vergilerinin haksız olarak iade edildiği ve aslında imalatı yapılarak teslim edilen ürünlerin 27.10 tarife pozisyonunda yer alan özel tüketim vergisine tabi ürünlerden olduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak anılan dönemler için re'sen salınan özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatların dayanağı olan ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunda; davacı şirketin petrolden, madeni yağların imalatı faaliyetinde bulunmakta iken, ...

Asliye Ticaret Mahkemesinin ... tarih ve E:... sayılı ilamıyla, 05/04/2017 tarihi itibarıyla iflasına karar verildiği, 2015 yılının Nisan ilâ Aralık dönemlerinde TÜPRAŞ'tan soğuk işlem yağı, heavy neutral, spindle oil ve light neutral türünde baz yağları satın aldığı, bu yağları 4760 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı listenin dışında yer alan ve 38.24 gümrük tarife istatistik pozisyonunda değerlendirilen amin içeren ''paslanmayı önleyici müstahzar'' üretiminde kullandığını bildirerek bu üretimleri nedeniyle ödenmiş olan özel tüketim vergilerini iade aldığı,

davacı tarafından üretimi gerçekleştirilen mamullerin içeriğindeki baz yağ oranı %70'ten fazla olduğundan (%92), ürünlerin 27.10 gümrük tarife istatistik pozisyonunda değerlendirilmesinin uygun olacağı, bu pozisyonda yer alan ürünler 4760 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı listede yer aldığından, davacıya haksız şekilde iade edilen vergilerin re'sen tarh edilmesi gerektiğinin belirtildiği,

yukarıda yer verilen rapordaki tespitler ile Mahkemelerinin E:..., E:..., E:... sayılı dosyalarına sunulan bilirkişi raporlarında yer alan bilimsel açıklamalar ve diğer bilimsel veriler birlikte değerlendirildiğinde, madeni yağların büyük kısmının baz yağlardan (%90 ve üzeri) oluştuğu, bu ürünlerin spesifik durumlar hariç 27.10 GTİP koduna girdiği,

%70'ten fazla baz yağı içeren bir ürünün 27.10 GTİP pozisyonunda bulunmadığından bahsedebilmek için ürünün baz yağı dışında kalan her bir katık kimyasal içeriğinin 27.10 GTİP pozisyonuna girmediğinin üretim reçetelerinde açıkça belirtilmesi ve numunelerinde ispatlanmış olmasının gerektiği, inceleme elemanınca davacı tarafından yapılan üretimde %92 oranında baz yağı kullanıldığı sonucuna varıldığı,

%70'ten fazla baz yağı kullanılan ürünlerin 27.10 GTİP dışında değerlendirilebilmesi için ürünlerde kullanılan katkı maddelerinin ürünlerin %70'ten fazla baz yağı içermesine rağmen genel durumun aksine 27.10 GTİP pozisyonu dışında değerlendirilmesini sağlayacak ve ürünlerin vasfını değiştirecek nitelikte kimyasal yapıda olduğu hususunun ispatlanmasının icap ettiği ve ispat külfetinin ise davacıya ait olduğu, müflis şirket yetkilisi tarafından iflas masasına katıklara ilişkin teknik bilgileri ve katıkların kimyasal özelliklerini gösteren her hangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığının görüldüğü,

bu durumda, anılan husus ispat külfeti üzerine düşen davacı tarafından ortaya konulamadığından, ürünlerin 27.10 tarife pozisyonunda yer aldığından bahisle tarh edilen dava konusu özel tüketim vergilerinde ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık görülmediği, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısımları bakımından ise;

davalı idare vekilince, tekerrüre dayanak olarak gösterilen vergi ziyaı cezasının, 29/07/2015 tarihli uzlaşma tutanağıyla kesinleştiği belirtilmiş olup, 2015 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası nedeniyle ancak 01/01/2016-31/12/2020 tarihleri arasında kesilecek vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanabileceği açık olduğundan, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu özel tüketim vergileri ve bir kat olarak kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine,

vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısımlarının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu vergiler ve cezaların eksik incelemeye dayandığı, şirkete ait numuneler üzerinde her hangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan işlem tesis edildiği, davalı idarece; dava konusu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarının yasal ve yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.