Danıştay 7. Daire E.2022/1372 K.2024/1330

Dava konusu istem: Davacı tarafından nakliyesi gerçekleştirilen ... tarih ve ... sayılı transit refakat belgesi kapsamındaki eşyanın yurt dışı edilmediğinden bahisle müteselsil sorumluluk kapsamında davacı adına ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergilerine vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından nakliyesi gerçekleştirilen transit refakat belgesi muhteviyatı eşyanın varış gümrük idaresi Habur Gümrük Müdürlüğünde işleme tabi tutulmadığının anlaşılması üzerine eşyanın akibetinin davacıdan sorulduğu, davacı tarafından transit refakat belgesinin ... Gümrük Müdürlüğünde işlem gördüğü, eşyanın ...

Organize Sanayide bir depoya indirildiği yolunda cevap verilmesi üzerine yapılan yazışmalardan, anılan transit refakat belgesinin ...

Gümrük Müdürlüğünce işleme tabi tutulmadığının anlaşıldığı, bu durumda transit refakat belgesi muhteviyatı eşyayı varış yeri gümrük idaresine sağlam ve noksansız olarak teslim etmesi gerekirken, usulsüz olarak yurt içinde bıraktığının davacının beyanı ile sabit olduğu ve bu durumda transit rejimi hükümlerini ihlal ettiği tartışmasız olan davacı adına eşyanın fatura kıymeti üzerinden Mahkemece hesaplanan 38.371,81 TL gümrük vergisi ve 1.083,63 TL katma değer vergisi tahakkuk ettirilmesinde hukuka aykırılık görülmediği;

öte yandan, yurt içinde bırakılan eşyanın beyan edilen fatura kıymetinin İthalatta Gözetim ve Korunma Uygulanmasına İlişkin Tebliğlerde öngörülen kıymete yükseltilmek suretiyle dava konusu işlemin tesis edildiği, oysa ki, İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ'de öngörülen kıymet 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre eşyanın belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığından dava konusu işlemin gözetimden kaynaklanan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, mahkeme kararının 25/11/2020 tarihinde, davalı idarenin istinaf dilekçesinin ise 01/12/2020 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş olmasına karşın, davacının 04/01/2021 tarihinde UYAP üzerinden gönderdiği istinaf dilekçesinin 30 günlük yasal sürelerden sonra verilmiş olduğu anlaşıldığından, davacının istinaf başvurusunun süre yönünden incelenmesine olanak bulunmadığı;

davalı idarenin istinaf başvurusunun incelenmesinden ise, uyuşmazlığa konu olayda fatura teslim şeklinin "FCA Samarkand" olarak navlun ve sigorta ücretlerinin asıl sorumlu tarafından karşılandığı şeklinde beyan edildiği, bu durumda ithale konu eşyanın FOB kıymetine %10 navlun ve %3 sigorta tutarının eklenerek vergilerin hesaplanması gerektiği anlaşıldığından,

mahkeme kararının, dava konusu işlemin gözetim uygulaması sebebi ile iptaline karar verilen 187.638,13 TL gümrük vergisi ile 5.295,16 TL katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrası yönünden davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, 4.988,33 TL gümrük vergisi ile 139,78 TL katma değer vergisinin iptaline ilişkin hüküm fıkrası yönünden davalı idarenin istinaf başvurusunun kabul edilerek anılan tutarlara yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, istinaf istemlerinin süresinde olduğu, temyiz başvurusunun incelenerek usul ve hukuka aykırı kararın bozulması gerektiği, davalı idarece ise, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.